ามคิดเห็นกันต่างๆนานา เมื่อสายตาที่เย็นชาของหลานเยาเยากวาดมองไป ก็เงียบกริบทันทีหึ!เมื่อครู่ทำไมไม่ออกมายืนว่าผู้บัญชาการทหารสักคำ?ทันทีที่นางมา พวกเขาก็พูดกันจอแจขึ้นมา ล้วนเป็นพวกคนที่แสดงท่าทีตามสถานการณ์ ดีที่สุดอย่ารบกวนความเงียบสงบของนางไม่เช่นนั้น นางก็จะไม่เกรงใจหลังจากที่สายตาหนึ่งหยุดยั้งเสียงวิพากษ์วิจารณ์จ้อกแจ้กจอแจ หลานเยาเยาก็หันกลับมาอย่างเย็นชาไม่รอให้นางเปล่งคำพูด ก็ได้ยินเสียงคุกเข่าลงด้วยความรีบร้อนเป็นเหล่าลูกน้องของผู้บัญชาการทหาร พวกเขาแต่ละคนคุกเข่าลงกับพื้นด้วยอาการสั่น จนแทบจะหมอบไปกับพื้นทั้งตัวเสียงขอความเมตตาแต่ละเสียงที่เปล่งออกมาดังกว่าแต่ละดัง พวกเขายังเอาความผิดทั้งหมดโยนไปไว้ที่หัวของผู้บัญชาการทหารอีกด้วย1063
หลานเยาเยาฟังจนรำคาญใจ ขมวดคิ้ว กล่าวอย่างแผ่วเบา :“หนวกหู!”สองคำหลุดออกไป ทั่วทั้งสถานที่ก็เงียบในพริบตาเทพธิดาโกรธแล้ว……เทพธิดาโกรธขึ้นมาไม่ต่างไปจากอ๋องเย่สักเท่าไหร่ ชั่งน่ากลัวนัก!ในเวลานี้!หลานเยาเยาแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างเย็นยะเยือกเสียงหนึ่ง ถึงจะหันไปมองเจ้าอาวาสที่ได้เดินออกมาจากกลุ่มคน ริมฝีปากที่สวยงามยกขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าสงสัย :“เจ้าอาวาสเมื่อครู่ท่านอยากจะพูดอะไร?”เจ้าอาวาสมุมปากกระตุกเล็กน้อย แขนก็ตัดไปแล้ว ตอนนี้เพิ่งจะมาถามเขา เขายังจะสามารถพูดอะไรได้อีก?ทำได้เพียงอย่างช่วยไม่ได้ :“อมิตาภพุทธะ สถานที่นี้เป็นที่ที่เงียบสงบร
