ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำพูดที่กะทันหันเกินไปของหลานเยาเยาหรือว่าเพราะหลังจากที่หลานเยาเยารู้ความจริงจึงโกรธจนบ้าไปแล้ว ดังนั้นจึงได้ปล่อยเลยตามเลยโดยรวมแล้ว!หลานเยาเยาที่เป็นเช่นนี้ทำให้เขาค่อนข้าง……กลัวหลังจากเห็นเย่แจ๋หยิ่งนิ่งเงียบ ยังคงไม่กระทำใดๆ หลานเยาเยาจึงได้ผละออกจากการจองจำของเขาทันที แล้วก็ผลักเขาลงไปบนเตียงหยกอีกฝั่งหนึ่งอีกครั้งวินาทีถัดมา ก็รีบผุดตัวขึ้น นั่งบนตัวของเย่แจ๋หยิ่งเห็นเย่แจ๋หยิ่งดิ้นรน นางก็รีบพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นยะเยือก“วันนี้ข้าจะบังคับขืนใจ ท่านต้องการก็ต้องเอา ไม่ต้องการก็ต้องเอา”เย่แจ๋หยิ่งตะลึงงันไปอีกครั้ง“เยาเยา……”“ทำไม? ท่านขอร้องข้าก็ไม่ปล่อยท่าน”“……”ใครใช้ให้เขาหน้าตาดั่งเทพเซียนมาจุติ รํ่ารวยจนแข่งกับประเทศได้ ฝีมือทำอาหารลํ้าเลิศ ทั้งยังใจดำและมีจิตใจที่มีความรักอันลึกซึ้งต่อนางอีกล่ะ!คนเช่นนี้ ยอมฆ่าผิดก็จะไม่ยอมปล่อย1031
น่าแปลก?ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าเขาก็ต้องการนางมากหรือไง?พอนางริเริ่มเข้ามากอดเองทำไมกลับมีการตอบสนองเช่นนี้?ไม่ควรนี่!ไม่สนแล้ว ยังไงก็ทำก่อนค่อยว่ากัน ไม่เช่นนั้นพลาดโอกาสนี้ก็ไม่มีโอกาสหน้าแล้วมองดูริมฝีปากบางๆของเย่แจ๋หยิ่งที่เพิ่งโดนนางยํ่ายีเมื่อครู่ มุมปากนางยกขึ้น กัดขอบปากตัวเองเบาๆ จากนั้นก็บรรจงจูบลงไปอีกครั้งใครจะรู้……เย่แจ๋หยิ่งหยุดยั้งนางไว้อีกครั้งหลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ยังไม่รอให้นางไม่พอใจ ก็ได้ยินนํ้าเสี
