วจำนวนมาก ……จากนั้น！ จื่อซีก็ล้มลงไปกองกับพื้น นางเองก็ล้มลงไปเช่นกัน แล้วหมดสติไปพอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ได้เห็นดอกกระดูกขาวสีขาวครีม ทั้งขาวและมีกลิ่นหอม กำลังปลิวไสวเอนตามสายลม“อื้อ……”หลานเยาเยาพยายามลุกขึ้น แต่ก็ไม่ทันระวังจนไปกระทบกับแผลเข้าพอมองไปด้านข้าง ก็เห็นคนสองคนนอนอยู่เคียงกันนั่นก็คือ หานแส จื่อซีเหมือนจะหายไปสองคนจื่อเฟิงกับเย่แจ๋หยิ่ง！1011
เมื่อมองไปยังบาดแผลบนท้องที่ได้ถูกพันแผลใหม่แล้ว หลานเยาเยาก็ถึงกับขมวดคิ้วหนัก ก่อนที่จะพยายามลุกขึ้นแล้วถึงได้พบว่า ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในทุ่งดอกกระดูกขาวสีแดงมีคนพาพวกเขามาไว้ในที่ปลอดภัยแล้ว……เมื่อมองไปรอบ ๆ นางก็พบว่ามีคนอยู่ในทะเลดอกไม้และเมื่อนางเพ่งมองเข้าไป ก็เห็นว่าเป็นเย่แจ๋หยิ่งเขากำลังลากร่างไร้สติของจื่อเฟิงออกมา และบาดแผลบนตัวเขานั้น ก็ยังไม่ได้รับการพันแผลด้วยหลังจากที่ลากคนออกมาจากทะเลดอกไม้เย่แจ๋หยิ่งก็หันหน้ามา สบตาเข้ากับสายตาของนางหลังจากที่เห็นนางฟื้นขึ้นมา เย่แจ๋หยิ่งก็นิ่งงัน ไม่พูดไม่จา เพียงลากจื่อเฟิงมาไว้ข้างๆของจื่อซีอต่อเพิ่งวางจื่อเฟิงลงไป เขายังไม่ทันได้ลุกขึ้น ก็มีกรีชอันแหลมคม ต่อมาบนคอของเขาแล้ว“เยาเยา……”เสียงของเขาตํ่า“อย่าขยับ！”หลานเยาเยาจีบกริชในมือแน่น ด้วยสีหน้าที่เย็นชาจากนั้น จู่ๆก็หัวเราะขึ้นมา“เหอะๆๆ······”1012
“ท่านคงคิดไม่ถึงสินะ！ว่าข้ายังไม่ตาย แม้แต่สวรรค์ยังไม่ให้ข้าตาย เย่แจ๋หยิ
