ไรต้องมาช่วยชีวิตข้าเอาไว้ด้วย？ท่านอยากให้ข้ามีชีวิตต่อไปอย่างอับอายและเจ็บปวดทรมานงั้นหรือ？”“ท่านได้ยินหรือไม่ ว่าข้าเกลียดท่าน หากท่านช่วยข้า รออีกสักพักข้าก็จะฆ่าท่านเช่นเดียวกับที่ท่านอยากจะฆ่าข้าอย่างไรปราณี”“ได้ยินหรือไม่ คนสารเลว ปล่อยข้า ท่านฟังไม่เข้าใจหรืออย่างไร？”“……”เสียดาย……ไม่ว่านางจะพูดจารุนแรงทำร้ายจิตใจขนาดไหน เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่กล่าวตอบสิ่งใดเพียงแต่ถ่ายทอดพลังภายในให้นางต่อไปหลังจากผ่านมาได้สักระยะ ในที่สุดเย่แจ๋หยิ่งก็ดึงมือกลับ พร้อมกับคลายจุดให้นางหลานเยาเยาหยิบกริชขึ้นมาหวังแทงไปยังหัวใจของเขา……แต่กลับปรากฏว่า เย่แจ๋หยิ่งนั้นทนไม่ได้อีกต่อไป ล้มลงไปนอนกองกับพื้นพอมองดูเย่แจ๋หยิ่งลงไปสลบกับพื้น หลานเยาเยาก็ถือกริชนิ่งไปสักพัก ก่อนจะถอนหายใจออกมา1014
“เอ๊ะ……”จะบ้าตาย！นางพูดบ่นพึมพำอยู่หลายคำ พลางหยิบยาออกมาทำแผลให้กับเขา หลังจากทำแผลเสร็จ นางก็ได้หยิบนํ้าปรโลกกับดอกกระดูกขาวสีขาว และตามด้วยเลือดของตัวเอง มาทำเป็นยาถอนพิษยาต้นกำเนิดทั้งสามครบแล้วแต่การทำยาถอนพิษต้องใช้เวลาสักระยะ ใช้เครื่องใช้ในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บทำยาถอนพิษน่าจะดีกว่าหลานเยาเยาหันไปเห็นดอกกระดูกสีแดงฉานปรากฏขึ้นมาตรงหน้า หากก่อนหน้านี้ไม่มีการเคลื่อนไหว พิษกู่จิ้นก็คงจะไม่สามารถออกมาจากดอกกระดูกขาวได้และยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะบินออกไปจากทะเลดอกไม้นี้ได้แล้วในตอนนั้นพวกหนอนพิษกู่จิ้นก็พากั
