วเองฉีกขึ้นมา แต่ก็สามารถหลบการโจมตีจากหานแสได้อาการของหานแสในเวลานี้ไม่ได้ดีขึ้นมากนักหรอก1006
จากก่อนหน้านี้ที่ถูกการดจมตีจากราชครูแห่งราชวงศ์เก่าทำร้ายเข้า นางก็คิดว่าเขาจะตายไปแล้ว แต่สามารถอดทนมาจนถึงตอนนี้ได้ เขาคงจะเป็นเหมือนกับเย่แจ๋หยิ่ง ที่มีความมุ่งมั่นอันน่าทึ่งอย่างนั้น“เอา……มันมา……ให้ข้า”หานแสจดจ้องไปยังดอกกระดูกขาวสีขาวในมือของหานแส“เจ้าเอามันไปก็ไร้ประโยชน์ ยาถอนพิษมีข้าเท่านั้นที่สามารถทำออกมาได้”หลานเยาเยาชี้ไปทางฝั่งเย่แจ๋หยิ่ง ถึงเพิ่งได้เห็นว่าเย่แจ๋หยิ่งได้รับบาดเจ็บจนอ่อนล้า ราวกับว่าไม่สามารถที่จะยืนหยัดได้อีกต่อไปแล้ว“ไปช่วยเขา มิฉะนั้นทุกคนจะตายกันหมด！”หานแสที่ใบหน้ามีเส้นเลือดสีดำผุดขึ้นมาเต็มไปหมด จ้องมอไปยังทางที่นางชี้มือไปหลังจากที่เห็นเย่แจ๋หยิ่ง เขากลับไม่ขยับใดๆเมื่อเห็นหานแสไม่ลงมือเสียที หลานเยาเยาจึงเก็บดอกกระดูกขาวสีขาวเข้าไปในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ก่อนจะลุกขึ้น เดินไปยังทางของเย่แจ๋หยิ่งอย่างช้าๆพร้อมกับหยิบกริชอาวุธคู่กายออกมาส่วนมืออีกข้างก็โบกไปมาแล้วด้ายสีเงินบางๆยาวๆก็ลอยไปยังฝั่งจื่อเฟิง เพราะจื่อเฟิงกำลังจะเข้าไปโจมตีด้านหลังของเย่แจ๋หยิ่งที่ตอนนี้กำลังต่อสู้กับจื่อซีอยู่ถ้าเกิดเขาถึงตัวเย่แจ๋หยิ่งก็คาดได้เลยว่าเย่แจ๋หยิ่งต้องถูกควักหัวใจออกมาจากด้านหลังเป็นแน่1007
หลังจากที่ด้ายเงินพันตัวจื่อเฟิงเอาไว้ ถึงมันจะสามารถหยุดจื่อเฟิงผู้
