“เป็นอย่างไรบ้าง? รสชาติเป็นเช่นไร? รู้สึกดีมากใช่หรือไม่! ฮ่าฮ่าฮ่า ดูซิ้ว่าคราวหลังเจ้ายังจะกล้าอวดดีอีกหรือไม่”มองดูถิงเมี่ยนที่โดนอีกสองคนกดไว้กับพื้น เขาก็แสยะยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง“ขยะก็คือขยะ โดนตีรอบหนึ่งก็จะเชื่อฟังแล้ว ข้าขอเตือนเจ้า มาเป็นสุนัขข้างกายเจ้านายของข้าแต่โดยดี รู้หรือแล้วใช่ไหม?”หลังจากที่สั่งสอนเสร็จเขาก็โยนกระดาษแผ่นหนึ่งไปบนตัวถิงเมี่ยน พูดด้วยที่สีหน้าที่เต็มไปด้วยการเหยียดหยาม :“นี่คือสถานที่ที่จะพบเจอกับเจ้านาย เก็บให้ดี เจ้าคนอ่อนแอ ฮ่าฮ่าฮ่า”หลังจากที่หัวเราะเยาะจนพอแล้ว เขาก็ชี้ไปที่ผู้ที่สลบไปแล้ว พูดกับอีกสองคนที่เหลือ :“เอาเจ้าของที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตายนี้ออกไป หากว่าตายแล้ว ก็แขวนตากแดดไว้ที่กำแพงหากว่ายังไม่ตาย เช่นนั้นก็ต้องดูว่าคนเชื่อหรือไม่เชื่อฟัง ถ้าไม่เชื่อฟัง ก็ให้กรีดเขาทีละมีดจนตาย”ถิงเมี่ยนมองดูลูกน้องของตัวโดนพาออกไป ความโกรธของเขาทำให้อารมณ์จากหน้าอกของเขาแปรปรวนอย่างหนักสีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง พูดอย่างเย็นยะเยือกว่า : “รอเดี๋ยว”“ทำไม ตอนนี้……”754
คนที่เป็นผู้นำหันหน้ากลับมา เขายังคิดว่าถิงเมี่ยนได้สยบต่อเขาแล้ว กลับคิดไม่ถึง ถิงเมี่ยนเอามีดสั้นออกมาแล้วพุ่งไปทางเขาขณะนั้นเขาหลบเลี่ยงไม่ทัน โดนแทงเข้าไปที่ท้องโดยตรงคนข้างๆเห็นดังนั้น ก็รีบถีบถิงเมี่ยนออก คนที่เป็นผู้นำกุมท้องไว้อย่างเจ็บปวดตะคอกด้วยความแค้นเป็นที่สุด :“ฆ่า ฆ่าเขาให้ข้า
