ล้ว จึงยื่นมือเข้าช่วยเพียงแต่เมื่อเขาใช้สายตามองไปที่สองคนนั้นที่ตะเกียกตะกายอยู่นอกประตู ในแววตาก็มีแรงสังหารที่ไม่ต้องพูดออกมาก็เข้าใจ“ถิงเมี่ยน ไม่นะ ท่านถิงท่านถิง ท่านไว้ชีวิตข้าเถอะ! เป็นข้าน้อยที่มีตาหามีแววไม่ลบหลู่ท่าน ได้โปรดทำความดี ไว้ชีวิตสุนัขชีวิตนี้ของข้าด้วยเถอะ……”คนที่เป็นผู้นำเป็นผู้ที่มองสีหน้าของคนออกที่สุดเพื่อจะมีชีวิตรอด ไม่ต้องพูดถึงการขอร้องคน แม้ให้เขาไปกินขี้เขาก็ทำตามมองดูจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตเมื่อครู่ คนที่เป็นผู้นำที่อวดดีผยองเป็นที่สุดตอนนี้กลับก้มหัวพูดจานอบน้อม เหมือนคนอ่อนแอที่ร้องขอชีวิตเช่นนั้น ถิงเมี่ยนเพียงยิ้มอย่างฝืนๆ“พวกเจ้าไปเถอะ!”“ได้ได้ได้ ขอบคุณท่านถิง ขอบคุณท่านถิง ท่านถิงท่านเป็นคนดี คนดีต้องได้รับผลตอบแทนที่ดีเป็นแน่”มองดูเขาจากไปอย่างล้มลุกคลุกคลานสีหน้าของถิงเมี่ยนก็เคร่งขรึมทันทีคนดี?เขาถิงเมี่ยนตั้งแต่ไหนแต่ไรก็ไม่ใช่คนดีอะไร760
ทำให้คนตายมีหลายวิธี ตอนนี้เขาเพียงแค่……ไม่สะดวกที่จะลงมือ“ทำไมไม่ลงมือฆ่าเอง?”จุดนี้ หลานเยาเยายังค่อนข้างแปลกใจแต่นางกลับรู้ สองคนที่ถูกปล่อยไปไม่ได้ออกไปจากตลาดดำแน่นอนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง!ถิงเมี่ยนเติบโตมาจากตลาดดำตั้งแต่เด็ก และยังเป็นเจ้าถิ่นของเมืองหลวงอีก ง่ายมากที่จะทำให้คนสองคนตายได้ยินดังนั้น!ถิงเมี่ยนจึงรู้สึกละอายขึ้นมาอีกครั้งแต่อยู่ต่อหน้าลูกค้า เขาต้องแสร้งทำเป็นมีระดับหน่อย……
761
