เห็นดังนั้น!เขาก็รีบกอดเชิงเทียนเอาไว้ สีหน้าท่าทีแบบตีให้ตายก็ไม่ไป“เยาเยา เจ้าวางใจ หากมีคนทำไม่ดีต่อเจ้า ข้าป่ายเม่ยเซิงจะบุกนํ้าลุยไฟเพื่อเจ้าอย่างแน่นอน จะไม่บ่ายเบี่ยงเป็นอันขาด”แต่ทว่า!หลานเยาเยาโบกมือให้เขา บอกใบ้ให้เขาจากไปป่ายเม่ยเซิงร้อนใจรีบทำหน้าละห้อย กล่าวอย่างน้อยใจสุดๆ“เจ้าต้องเชื่อข้า เจ้ามองดูดวงตาที่จริงใจของข้า กล้าที่จะสาบานก็จะรู้ ข้าไม่ได้โกหกเจ้า”“แค่เจ้า?” เจ้าเล่ห์อุบายเยอะเป็นกอง กับเขาหลานเยาเยาร้อยทั้งร้อยก็ไม่เชื่อ“ข้าทำไม? ข้าพูดได้ทำได้ เป็นคนรักษาสัจจะ”“ช่างเหอะ เจ้าไปเถอะ!”“เยาเยา……”เห็นนางสีหน้าไม่ดี ป่ายเม่ยเซิงรู้ว่าตัวเองน่าเบื่อ ยืนอยู่ครู่หนึ่งก็จากไปหลานเยาเยาลุกขึ้นปิดประตูห้อง และลงกลอนประตู สีหน้าสงบนิ่งอย่างน่าแปลกหลังจากที่เดินไปข้างหน้าต่าง นางก็ฝืนยิ้มแล้วก็ส่ายหัว722
“เป็นตามคาด ไม่มีอาหารกลางวันฟรีในโลก คนคนหนึ่งไม่สามารถที่จะดีกับเจ้าอย่างไร้เหตุผล”เฮ้อ……หานแส!เคยคิดว่าพวกเราจะเป็นเพื่อนกันได้กลับคิดไม่ถึง……เจ้าเพียงแค่หลอกใช้ประโยชน์อย่างเหนือชั้นยิ่งกว่าเขา และโปร่งใสยิ่งกว่าเท่านั้นหลังจากเปิดหน้าต่างเบาๆ นางก็แวบออกไป จากนั้นก็หายไปในความมืดมิดยามคํ่าคืนตำหนักเทพธิดา ในคุกลับคุกลับเป็นที่ที่พวกเขาพบเจอตอนที่เพิ่งจะมาถึงตำหนัก ด้านในหรูหราโอ่อ่า ไม่เหมือนคุกลับแม้แต่น้อย กลับเป็นเหมือนสถานที่สำหรับความสนุกสนานดังนั้น!หลานเยาเยา
