ก“ ระวังข้างหลัง!”แต่ทว่า!การร้องเตือนของเขา ไม่มีความหมายโดยสิ้นเชิง เพราะหลานเยาเยาทำเหมือนว่าไม่ได้ยิน นางไม่แม้แต่จะขมวดคิ้วด้วยซํ้า เพียงยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเท่านั้นเงาร่างของชายที่อยู่ข้างหลังนาง พลันเคลื่อนไหวเข้ามา เขาตัดสินใจสังหารนางในดาบเดียวในพริบตา กลับเกิดเรื่องที่น่าเหลือเชื่อขึ้น“ อ๊ะ … อั๊ก … ”“ แค่ก แค่ก แค่ก … ”ดาบในมือยังไม่ทันฟันลงมา ชายคนนั้น ก็ล้มลงกับพื้นอาเจียนเป็นเลือด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด“อะ … เจ้าทำอะไรกับข้า?”679
ชายคนนั้นตื่นตระหนกอย่างยิ่งเทพธิดารู้ทั้งรู้ว่าเขาคิดจะฆ่านาง ไม่ต้องพูดถึงการหันกายเพื่อหลบการโจมตีแม้แต่หันหน้ากลับมามอง นางก็ยังไม่หันด้วยซํ้า หรือจะพูดง่ายๆก็คือ นางไม่ได้สนใจว่าเขาจะลอบโจมตีหรือไม่ตั้งแต่แรกแล้วหลานเยาเยาผู้ซึ่งรอยยิ้มค่อยๆเลือนหายไป ไม่ได้มองไปที่ชายคนนั้น ทั้งยังขี้เกียจจะตอบคำถามของเขา ยังคงมองตรงไปที่เย่หลีเฉิน“เจ้าทำได้อย่างไรกันน่ะ?” เย่หลีเฉินถามอย่างฉงนสงสัยหลังจากหายกังวล สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือความสงสัยแล้ว“ง่ายมาก ชิงลงมือก่อนได้เปรียบ!”“ อะไรนะ” เขารู้สึกเหลือเชื่อในระหว่างที่คนคนนั้นลอบโจมตีนาง เขาเห็นอยู่ชัดๆ ว่านางไม่ได้ลงมือเคลื่อนไหวใดๆเลย นางชิงลงมือก่อนได้อย่างไรกันนะ?จะเป็นไปได้ไหมว่า ทักษะฝีมือของเทพธิดา มาถึงขั้นที่เขามองไม่ออกแล้ว?“รู้ไหมว่าเหตุใดเมื่อครู่นี้เ
