านชิวหยุน เจ้ายังอยากกลับไปเป็นคุณหนูจวนแม่ทัพอยู่หรือไม่?”เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลานชิวหยุนถึงกับตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว อาศัยแสงที่ส่องมา จ้องมองหลานเยาเยาที่นั่งยองๆอยู่“ จวนแม่ทัพ ?!”เมื่อได้ยินคำว่าจวนแม่ทัพ หลานชิวหยุนก็คล้ายจะได้เห็นความหวัง รีบกระโดดลงจากเตียงไม้ทันที คุกเข่าคร่อมอยู่บนขอบกรงเหล็ก ร้องไห้ด้วยความดีใจ
650