ว่างไสว ในสายตาของผู้คนใต้หล้า เขาเป็นดั่งองค์ชายหัวแก้วหัวแหวนของเสด็จพ่อแต่เบื้องหลัง……นํ้าเสียงนั่นมันใช้ไม่ได้ มันไร้ประโยชน์ เมื่อได้ยินพระองค์จู้จี้หูก็ชาขึ้นมา385
หึ!คาดหวังอยากให้เขาทำอะไรเป็นซะบ้าง แต่กลับไม่ให้เขายุ่งเกี่ยวกับงานราชงานหลวงเลย มิให้สิทธิ์เลยแม้แต่น้อย แล้วจะให้เขาทำอะไรเป็นได้อย่างไรกัน?เขาครุ่นคิดอยู่ทุกวินาทีที่กระพริบตาแต่ภายนอกกลับสงบนิ่งมิมีท่าทีใดๆ“ที่เสด็จพ่อจะพูดก็คือ ลูกมันโง่เขลา ยังไงก็เทียบเสด็จอาไม่ติด”“เอาล่ะๆ! ในเมื่อดีขึ้นมาบ้างแต่ก็ยังไร้ประโยชน์ งั้นเรื่องที่จะให้ตราหยกแห่งราชวงศ์เก่าเป็นที่ประจักษ์ เจ้าก็ไปจัดการร่วมกับกรมธรรมการก็แล้วกัน”เมื่อเป็นเช่นนี้เย่หลีเฉินก็แอบประหลาดใจจากนั้นลองคิดๆดูก็เข้าใจ เพียงแค่เลือกฤกษ์งามยามดีก็เท่านั้น……“ยังมามึนอะไรอยู่อีกล่ะ?”มองดูรัชทายาทที่ไม่เอาไหน ฮ่องเต้ก็ทรงกริ้วเป็นอย่างมากเย่หลีเฉินได้สติ ก็รีบคารวะอย่างปิติพร้อมพูดว่า: “เป็นพระมหากรุณาธิคุณเสด็จพ่อ!”จากนั้นฮ่องเต้ก็ให้เย่หลีเฉินถอนตัวออกไป หลังจากนั้นก็ให้ฝู่เจ๋หลิ้งเฉิง(ทำหน้าที่ดูแลตราต่าง)และขันทีดูแลตราเปลี่ยนเวรกันคุ้มกันตราหยกแห่งราชวงศ์เก่าเมื่อเป็นเช่นนั้น!386
ความสำคัญของตราราชลัญจกรหยก มีความสำคัญมากกว่าตราหยกชิ้นอื่นๆเป็นอย่างมากเช่นนั้นพระองค์จึงให้คนสองคนมาเปลี่ยนเวรคุ้มกัน ทั้งยังส่งกองกำลังมาคุ้มกันเพื่อเตรียมพร้อมกับสถานการณ์
