ะกร้าเลือกไปเลือกมา สุดท้ายนางก็เลือกองุ่นเม็ดที่นางคิดว่าน่าจะอร่อยที่สุดเม็ดหนึ่ง ยื่นให้จื่อซีจื่อซีรีบโบกมือ“ไม่ต้องขอรับคุณหนู นี่คือสิ่งที่ข้าน้อยควรทำ” อย่าคิดว่าเขาจะไม่เห็น หลานเยาเยาเลือกไปเลือกมา เลือกองุ่นเม็ดที่เล็กที่สุดเฮ้อ!คุณหนูของพวกเขาท่านนี้ช่างแปลกประหลาดแท้ๆบางครั้งก็งกแทบตาย บางครั้งก็ใจกว้างทำให้คนตะลึงจนขากรรไกรหลุดก็เหมือนคราวนี้ องุ่นเม็ดนี้ในวันนี้272
หากว่าเขากินแล้ว เวลาจ่ายเงินเดือน จะต้องชดใช้ด้วยไก่ย่างตัวหนึ่งแต่ว่า!ตอนนี้หากเขากินอาหารอันโอชะที่โรงเตี๊ยม เพียงแค่คุณหนูไม่เห็นเข้า เวลาจะจ่ายเหรียญเงิน นางก็จะไม่กะพริบตาแม้สักนิดแต่หากว่ากินของดีๆต่อหน้านาง นางจะต้องเจ็บปวดรวดร้าวกล่าวว่าเขาเป็นพวกผู้หญิงใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายเป็นแน่“เจ้าไม่กินจริงๆหรือ?”หลานเยาเยาไม่เข้าใจองุ่นอร่อยขนาดนี้ นางตัดใจแบ่งให้ เขากลับไม่เอาเข้าใจยากจริงๆเลย!เห้อ ถึงเวลาจ่ายเงินเดือนอดไก่ย่างไปอีกตัวแล้ว!“ไม่กินขอรับ” ตีให้ตายก็ไม่กินกลัวว่าหลานเยาเยาจะบังคับยัดเยียดให้เขา จื่อซีจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา“คุณหนู ท่านรู้ได้เช่นไรว่าสองคนเมื่อครู่นั้นมีปัญหา?”“ลิขิตสวรรค์ไม่อาจเปิดเผย ไม่กินองุ่นนั้นเป็นความผิด”“……”จบกัน ความสนใจของหลานเยาเยากลับมาอยู่ที่องุ่นแล้ว เขาจะเป็นต้องหนีออกไปจึงจะเป็นการดี เพื่อที่จะรักษาไว้ซึ่งเงินเดือนเพียงเล็กน้อย273
“คุณหนู ข้าจำได้ว่ายังมีเรื่องท
