ป็นปีแล้ว ยังไม่ดีขึ้น แล้วข้ายังพบว่า ผลข้างเคียงนี้ยิ่งร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ วันนี้เจ้าจำเป็นต้องอธิบายให้ข้าฟังดีๆ ไม่งั้นก็อย่าคิดว่าจะได้นอน”หลานเยาเยาแสร้งยิ้ม “หึ” ออกมาหนึ่งคำนางจะสามารถอธิบายอย่างชัดเจนได้หรือ?ถึงแม้ว่านางจะอธิบายอย่างละเอียดชัดเจน เขาก็ยังคงหาหัวข้ออื่นมาคุยกับนางต่ออยู่ดี“หลานเยาเยา เจ้าหันหน้ามามองข้า อย่าคิดว่าเจ้าหันหน้าไปแล้ว ข้าจะไม่รู้ว่าเจ้ากำลังนอน เจ้าอธิบายข้ามาก่อนว่าเรื่องผลข้างเคียงมันเป็นยังไงกันแน่?”
232
