หานแสหลับตาลงช้าๆ ลูบหน้าตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองรอบๆอย่างรวดเร็ว และแล้วสายตาของเขาก็ไปหยุดยังเตียงนอนของผู้อาวุโสใหญ่ ทันใดนั้นมุมปากก็ยกขึ้นมาทันที” หึ! จิ้งจอกเฒ่า”หลังจากพึมพำกับตัวเองเสร็จ หานแสก็เปลี่ยนเป้าหมายเดินพุ่งไปยังเตียงของผู้อาวุโสใหญ่ ดวงตาของหลานเยาเยาก็เปร่งประกาย แล้วรีบเดินตามไปทันทีเมื่อเดินมาถึงเตียง หานแสก็สำรวจอย่างเงียบๆอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสุดท้ายเขาก็กล่าวออกมาอย่างมั่นใจว่า” ใต้เตียงมีช่องลับอยู่ ! ”“หลักแหลมยิ่งนัก ! ”หลานเยาเยาชื่นชมเขาอย่างไม่ลังเลใดๆที่แท้ !การรูปสถาปัตยกรรมของชาวหยินไห่และสถาปัติย์กรรมในวังหลวงนั้นต่างกันมากยิ่งนัก ขนาดการออกแบบขนาดของเตียงยังไม่เหมือนกันเลยหานแสเคยอยู่ในชนเผ่านี้มาก่อน เคยนอนบนเตียงในแบบเดียวกัน เขาจึงคุ้นชินว่ามีสิ่งใดเพิ่มขึ้นมาหรือน้อยกว่าปกติ จึงทำให้รู้สึกถึงความไม่ปกติดังนั้น !นางจึงไม่ได้แปลกใจสิ่งใด ที่หานแสสามารถหาว่าช่องลับนั้นอยู่แห่งใดได้อย่างรวดเร็วหลังจากที่แน่ใจแล้วว่าหาห้องลับพบแล้ว หานแสก็เอื้อมมือไปหวังจะเปิดเตียงออกแต่ก็ถูกหลานเยาเยาห้ามเอาไว้เสียก่อน88
“หนังสือบรรพชนถูกผู้อาวุโสใหญ่ซ่อนไว้ลึกถึงเพียงนี้ จากสิ่งที่ข้าเคยประสบมาภายในช่องลับนี้จะต้องมีกับดักหรือควันพิษเป็นแน่ ต้องระวังตัวด้วย ”หลานเยาเยาดูเข้าใจเรื่องพวกนี้เป็นอย่างดีแล้วยิ่งหลายวันที่ผ่านมานี้หลานเยาเยาทำให้เขาต้องเปลี่
