บทที่ 92 การประจบคือการฝึกฝนวิชาปรุงยา
ท่านผู้อาวุโสเมิ่งไม่สนใจหน้าตาของหูหยุนซานเลย แม้แต่หน้าตาของท่านหัวหน้าผู้ดูแลภายในตวนอวี่ชิ่งก็ไม่ให้เกียรติ สั่งสอนศิษย์ภายในต่อหน้าผู้คน ถึงกับลงมือสั่งสอนอย่างรุนแรง นี่เกินความคาดหมายของทุกคนมาก
หูหยุนซานคิดในใจว่าท่านผู้อาวุโสเมิ่งคงบ้าไปแล้ว ถึงกับปกป้องหลิวเหมยเอ๋อร์เช่นนี้ นี่มันเป็นการท้าทายมหาบุรุษชือหยางอย่างโจ่งแจ้งแล้ว
ตวนอวี่ชิ่งมีความสัมพันธ์ที่ดีกับท่านผู้อาวุโสเมิ่ง เขามองเห็นสถานการณ์ได้ชัดเจน จึงเดาได้ทันทีว่าหลิวเหมยเอ๋อร์ผู้นี้ต้องเป็นบุคคลสำคัญมาก มิฉะนั้นด้วยฐานะและตำแหน่งของท่านผู้อาวุโสเมิ่ง จะไม่มีทางประจบและให้ความสำคัญกับนางเช่นนี้ได้เลย ส่วนความคิดไร้สาระที่ว่าท่านผู้อาวุโสเมิ่งหลงใหลในตัวหลิวเหมยเอ๋อร์นั้น ตวนอวี่ชิ่งผู้อยู่ในตำแหน่งสูงย่อมรู้ดีที่สุด ท่านผู้อาวุโสเมิ่งไม่ชอบผู้หญิงเลย อีกอย่างถ้าชอบผู้หญิง จะอยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็ได้ ไฉนจะต้องเพื่อผู้หญิง ถึงกับปฏิบัติต่อหลิวเหมยเอ๋อร์เช่นนี้เล่า?
ตวนอวี่ชิ่งเอ่ยเสียงทุ้มว่า “หูอี้ ลู่ฉางหง พวกเจ้าสองคนช่างไม่รู้จักบุญคุณ ไปล่วงเกินผู้มีพระคุณเข้า ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษอีกหรือ? หรือจะรอให้ท่านผู้อาวุโสฆ่าพวกเจ้า พวกเจ้าถึงจะรู้สึกตัว? คุณหนูหลิวผู้นี้มีฐานะสูงส่ง ไม่ใช่ผู้ที่พวกเจ้าจะล่วงเกินได้ ถ้ามีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก อย่าว่าแต่ท่านผู้อาวุโสเลย แม้แต่
