ในห้องเล็ก“เยาเยา เจ้าเบาหน่อย”พอมาถึงในห้อง เย่แจ๋หยิ่งก็ถูกหลานเยาเยาผลักไปบนเตียงอย่างรุนแรงแม้เขาจะรู้ว่าหลานเยาเยาไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่เขาก็ยังงงๆที่หลานเยาเยาผลักเขาไปที่เตียงอย่างรุนแรงนี้เป็นครั้งแรก“นอนดีๆ ไม่งั้น……”หลานเยาเยากลอกตามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์“ได้!”เย่แจ๋หยิ่งตอบอย่างลวกๆ จากนั้นก็เพลิดเพลินกับความกังวลในดวงตานางอย่างเงียบๆพร้อมกับรอยยิ้มจางๆที่มุมปากเป็นแบบนี้แล้วยังยิ้มได้อีกที่จริงหลานเยาเยาโมโหมาก ดังนั้นหลังจากที่จับชีพจรเขาเสร็จก็รีบปลดเสื้อผ้าของเขาออก แต่เนื่องจากแรงที่มากไป“แคว่ก……”เสื้อคลุมถูกนางฉีกขาดเอ่อ……1400
“ยังดีๆ แค่ขาดไปท่อนเดียวเอง แหะแหะ……”แต่นี่ก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เพราะตอนนี้นางกำลังจะใช้เครื่องสแกนในระบบเพื่อตรวจหาตำแหน่งของหนอนพิษกู่ดังนั้น มือของนางจึงแตะไปยังผิวของเย่แจ๋หยิ่งและเคลื่อนที่ไปช้าๆท่าทางแบบนี้ถ้าคนนอกมองมาก็จะเหมือนนางกำลังลวนลาม……มีเสียงดัง“เคร้ง”นายพรานที่ยืนอยู่หน้าประตูมองพวกเขาด้วยหน้าตกตะลึง อ่างนํ้าไม้ที่ใส่นํ้าอยู่ครึ่งนึงในมือตกลงไปอยู่กับพื้น และนํ้าก็กระจายไปทั่วหาหาหา……สมัยนี้นี่ผู้ชายชอบผู้ชายแล้วเหรอ?น่าเสียดายจริงๆที่ทั้งสองคนนี้มีหน้าตาหล่อเหลาเฮ้อ……“ขอโทษที รบกวนแล้ว รบกวนแล้ว”นายพรานรีบหยิบอ่างไม้ขึ้นมาและรีบหันหน้าเดินออกไป ตอนออกประตูยังไม่ลืมที่จะปิดประตูห้องให้“นี่……”สมองนายพ
