ผมของพวกนางถูกกัดกร่อนไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่สามารถเห็นด้วยตาเปล่า……ยายเมิ่งยิงจวนสองคนโต้ตอบไม่ทัน ผมก็ถูกกัดกร่อนไปตามเส้นผม“อ๊า……”“……”“อ๊า……”เสียงกรีดร้องแหบแห้งน่าเวทนาดังขึ้น แต่ดังได้ไม่ถึงสองวิก็ไม่มีเสียงใดๆแล้วเพราะคนก็ถูกกัดกร่อนไปครึ่งเหลืออีกสามคนที่รวดเร็วกว่า ในตอนที่ยานํ้ายังไม่ทันได้กัดกร่อนถึงหัวก็ได้ตัดเส้นผมของตนเองไปแล้วเพียงเสี้ยววิต่อมา เศษเก้าอี้ที่แตกก็แทงทะลุหัวใจของพวกนาง……ยายเมิ่งยิงจวนผู้น่าหวาดกลัวทั้งห้าตายไปอย่างต่อเนื่อง มีสองคนที่ไม่เหลือแม้แต่กระดูกเหลือเพียงแต่ผงดำๆเล็กๆแต่ทว่า ฤทธิ์กัดกร่อนของยานํ้ากัดกร่อนนี้แรงมาก หลังจากฆ่ายายเมิ่งยิงจวนไป ยานํ้าก็ยังคงแพร่ไปรอบๆทุกทิศ ในไม่ช้าโรงเตี๊ยมโงนเงนว้าว!หลานเยาเยาอดอ้าปากค้างไม่ได้1392
ระดับความกัดกร่อนนี่รุนแรงกว่าที่นางคิดไว้อีกตอนที่นางมองไปยังเย่แจ๋หยิ่งก็เห็นแววตาตกใจ เห็นได้ชัดว่าฤทธิ์กัดกร่อนของยานํ้านี่เกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้เจ้าคนสุรุ่ยสุร่าย ยานํ้าดีขนาดนี้ก็ต้องเปลืองไปมาก“พวกเรารีบไปเถอะ!”ถ้ายังไม่ไปอีกก็จะถูกโรงเตี๊ยมถล่มฝังทั้งเป็น“อื้ม!”เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าเล็กน้อย พร้อมกับหันมายื่นมือไปให้นางพวกเขาอยู่ห่างกันแต่ก็มีเงาของกันและกันในดวงตาทั้งคู่ ทั้งสองสบตายิ้มให้กันหลานเยาเยายื่นมือออกไปและตอนที่กำลังจะวิ่งไปจับมือเขานั้นใครจะรู้……สายตาของเย่แจ๋หยิ่งเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แววต
