าป่วยจะกินหรือทำอะไร?”หานแสที่หน้าตานิ่งหลังจากมองเย่แจ๋หยิ่งก็พูดเรียบๆว่า:“เคยมีผู้เก่งกาจท่านหนึ่ง มีวิธีรักษาสูง แม้เขาจะรักษาอาการป่วยของข้าไม่ได้แต่เขาให้ยาข้ามาขวดนึง ให้ข้ากินหลังป่วย ดังนั้นร่างกายของข้าตอนนี้ไม่ถึงกับขาดนํ้า”1377
ว้าว!มียาแบบนี้ด้วย สามารถเพิ่มเลือดได้เร็วขนาดนั้น?นั่นมันสุดยอดไปแล้ว!“ยังมีเม็ดยานั่นอยู่ไหม? ให้ข้าดูหน่อย”ในสายตาที่รอคอยของหลานเยาเยา หานแสก็ส่ายๆหัว“ไม่มีแล้ว สองสามวันก่อนนี้ที่หลังจากพิษโจมตี ข้าได้กินเม็ดสุดท้ายไปแล้ว”“อ้อ น่าเสียดาย”แม้จะเสียดายอยู่บ้างแต่หลานเยาเยาก็ไม่ได้ไปพัวพันกับเรื่องเม็ดยาอีกแต่กลับถามว่า:“ทำไมท่านชายหยิ่งเจ้าของเรือแห่งความสิ้นหวังถึงจับเจ้า?”เมื่อถามคำถามนี้ออกไปหานแสก็มองนางแปลกๆ หลังจากที่มองไม่ออกว่ามีอะไรแปลกจึงพูดเรียบๆว่า:“เพราะเขาต้องการเลือดข้า เลือดของข้าสามารถเพิ่มพลังของเขาได้อย่างมาก”“อ้อ~ข้าเข้าใจแล้ว ครั้งก่อนข้าเอาเลือดเจ้าไปเล็กน้อยจากนั้นเจ้าก็ถูกท่านชายหยิ่งจับไปดังนั้นเจ้าก็เลยคิดว่าเป็นข้าที่ทำให้ความลับเรื่องเลือดพิเศษของเจ้ารั่วไหลตอนนี้ข้าก็พอเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว1378
เพียงแต่ว่าสายตาของหานแสยังคงมองนางแปลกๆ ดูเหมือนจะไม่เชื่อ“เจ้าคงไม่คิดว่าข้าทรยศเจ้าอยู่ใช่ไหม?”“แล้วไม่ใช่หรือ?”ได้ยินดังนั้น!หลานเยาเยากลอกตามองเขาแล้วอธิบายอย่างใจเย็น:“ท่านชายหยิ่งกับท่านอ๋องของข้าเป็นศัตรูที่แข็
