ตู้ม!เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว ร่างมหึมาของเจียวมังกรวารีสีคราม อีกตัวหนึ่งถูกพลังอันเกรี้ยวกราดซัดกระหน่ำจนร่างระเบิดออก กลายเป็นละอองพลังงานสลายหายไปในอากาศธาตุ“ท่านผู้นำตระกูล!!”ผู้อาวุโสตระกูลหลินสามคนที่มีไอมารสีดำทมิฬลอยวนเวียนรอบกาย รีบพุ่งเข้ามาสมทบข้างกายหลินเทียนต้งสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายของพวกเขาจับจ้องไปยังร่างของสวีหมิงที่นอนหมดสติอยู่กลางโถงใหญ่ด้วยความเคียดแค้นชนิดเข้ากระดูกดำหากไม่ใช่เพราะไอ้สวะนี่ พวกเขาจะตกอยู่ในสภาพอัปลักษณ์เยี่ยงปีศาจเช่นนี้ได้อย่างไร?“คนอื่นๆ ให้พาไปสังเวยแก่สัตว์มารตนนั้น… ส่วนไอ้เด็กเวรนี่ พวกเราจะจัดการเอง!”หลินเทียนต้งกำกระบี่ยาวในมือจนสั่นระริก กัดฟันกรอดด้วยความอาฆาต: “ตัวข้า… จะแล่เนื้อเถือหนังมันเป็นหมื่นชิ้น!”กล่าวจบเขาก็สาวเท้าเดินตรงเข้าไปด้วยจิตสังหารที่พลุ่งพล่าน“แอ้… แอ้!”ทันใดนั้นเอง ท่ามกลางบรรยากาศอันตึงเครียด จู่ๆ ก็มีเสียงร้องอ้อแอ้ของเด็กเล็กดังขึ้นภายในโถงใหญ่“หือ?”หลินเทียนต้งและพรรคพวกชะงักฝีเท้าไปทันทีภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือ ในอ้อมอกของหญิงสาวที่นอนหมดสติอยู่มุมห้อง มีทารกน้อยวัยไม่น่าจะเกินสองขวบกำลังลืมตาแป๋
