ตั้งแต่เข้ามาในห้อง หลานเยาเยาก็รู้สึกกดดันจนแทบหายใจไม่ออกก่อนหน้านี้ก็เห็นได้ชัดแล้วว่าท่าทีของเขาอบอ่◌ุนขึ้นเยอะ เหตุใดพอเข้าห้องถึงได้เปลี่ยนไปแล้วผู้ชายคนนี้ เปลี่ยนหน้าไวยิ่งกว่าเปลี่ยนหน้าหนังสืออีก“เจ้าสนิทสนมกับป่ายเม่ยเซิง？”“ห๊า？”หลานเยาเยาสับสนเล็กน้อยสักครู่นี้กำลังพูดถึงหานแสอยู่หรอกรึ?เหตุใดถึงพูดถึงป่ายเม่ยเซิงเสียแล้วหล่ะ? ในสมองของเย่แจ๋หยิ่งกำลังคิดสิ่งใดอยู่กันนะ?“ไม่สนิทไม่สนิท พวกเราเคยเจอกันเพียงแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง ”นางรีบสะบัดมือปฏิเสธเพื่อบอกว่านางไม่ได้สนิทสนมอะไรกับป่ายเม่ยเซิงเลยจากนั้นนางก็ลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับพูดด้วยความต้องการคำปรึกษา“นี่ เย่แจ๋หยิ่ง มีสิ่งหนึ่งที่ข้สรู้สึกแปลกใจ หานแสที่ข้าเคยเจอเมื่อคราก่อนนั้นครั้งหนึ่ง ครานี้ข้าได้พบเขาในคลังสินค้าใต้ดินของเรือแห่งความสิ้นหวัง อยู่ๆเขาก็พูดว่าที่เขาเป็นอยู่เช่นนี้เพราะข้าเป็นคนทำร้ายเขา ข้าไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเขาแล้วข้าจะไปทำร้ายเขาได้อย่างไร? ”สำหรับเรื่องนี้นางไม่เข้าใจจริงๆ1352
เดิมทีไม่ได้วิเคราะห์ถึงปัญหานี้เพราะเวลาเร่งด่วนตอนนี้ก็พ้นออกมาจากเหตุการณ์นั้นแล้ว อีกทั้งนางยังอยากได้หานแสมาเป็นหนูทดลอง พอเหมาะที่เย่แจ๋หยิ่งก็อยู่ด้วย นางเลยอยากฟังความคิดเห็นจากเขาในเมื่อเขาก็เป็นเหมือนสุนัขจิ้งจอก ที่ทั้งเจ้าเล่ห์และเจ้ากลยุทธ์” เจ้าเอาของบางอย่างจากตัวเขาไป”สำหรับเย่แจ๋หยิ่งที่ได้ยินนางเรี
