เมฆหนาแน่นเยี่ยงนี้ ทั้งมืดราวกับหมึกดำจะหล่นลงมาอยู่แล้ว อีกทั้งในตอนนี้ก็เพิ่งออกมาจากชายฝั่งได้ไม่นาน1292
นักก็เจอกับเหตุการณ์เช่นนี้แล้ว ทางข้างหน้าก็คงไม่ได้ดีอันใดหรอก หากสามารถถอยกลับไปได้อย่างปลอดภัย ก็ทำได้เพียงเฝ้ารอให้เมฆหนาหายไปเท่านั้นหลังจากที่เมฆเปิดท้องฟ้าเปิดถึงจะสามารถออกเดินทางได้อีกครั้ง”โง่?คน คนขับเรือ?ถูกเรียกว่ากัปตันเรือมานานหลายปี จู่ๆก็ถูกเรียกว่าคนขับเรือ……..ถึงแม้จะรู้ว่ามิใช่เวลามาสนใจเรื่องเช่นนี้ แต่ว่า……..เห้อ ช่างมันเถิด“สิ่งที่คุณชายพูดนั้นถูกต้องที่สุด!”เดิมทีเขานั้นคิดจะจอเรือเพื่อดูสถานการณ์เสียก่อน แล้วค่อยเคลื่อนเรือตรงไปทางฝั่งซ้าย ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะคิดไม่ตกเสียแล้ว“นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”“……”คนที่อยู่ข้างๆก็ถึงกับตะลึงงัน สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขายังมีใจมาพูดตลกกันอีกช่างใจใหญ่เสียจริงๆ!เมื่อยิ่งเข้าใกล้ชายฝั่งคลื่นก็ยิ่งรุนแรงยิ่งขึ้น จนทำให้เรือใหญ่เกือบโค่นลงจนเป็นเหตุให้เหล่าผู้โดยสารรวมทั้งลูกเรือต่างพากันกลัว ตกใจร้องออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งไม่ต้องกล่าวเหล่าคนที่นั่งอยู่ภายฝนเรือคนอื่นๆ แม้แต่หลานเยาเยาเองก็ถึงกับกำหมัดที่ชุมไปด้วยเหงื่อ1293
ทันใดนั้น !“ครื้นๆ……”“เปรี้ยง……”เสียงสายฟ้าฝาดลงมายังดาบฟ้าเรือลำใหญ่ราวกับดาบที่สว่างไสว ตามด้วยควันดำไหม้ที่แผ่กระจายฟุ้งขึ้นมา หลานเยาเยาหรี่ตาหนักอย่างช่วยไม่ได้ยังไม่ทันได้เข้าใกล้ฝั่งก็