อของตัวเองแทน“ชีวิตนี้ของข้าแล่นเรืออยู่กลางทะเลมาหลายสิบปีแล้ว ไม่เคยเชื่อเรื่องตำนานภูตผีปีศาจเช่นนี้ ข้าไม่มีทางเชื่อหรอกว่าวันนี้จะได้เจอผีจริงๆ”แม้จะพูดเช่นนั้น แต่เจ้าของเรือผู้นี้ก็ไม่ได้คิดที่จะขับเรือไปชนกับสัตว์ร้ายนั่นโดยตรงอย่างโง่เขลา แต่เขานั้นคิดที่จะขับผ่านด้านข้างของสัตว์ร้ายไปแทนเพราะความตื่นตกใจของกะลาสีเรือเมื่อสักครู่นี้ก่อนที่เจ้าของเรือจะเข้ามาบังคับเรือเองนั้น พวกเขาก็ได้ออกนอกเส้นทางเดิมที่จะเดินเรือเสียแล้ว1295
“ครืน……คลืน……คลืน……”เสียงฟ้าร้องและฟ้าผ่าดังขึ้น ฟาดลงมากลางเรืออย่างหยุดหย่อน“เปรี้ยง……”สายฟ้าอันน่าสะพรึงฟาดลงมายังหัวเรือ จนทำให้ไม้ตรงหัวเรือถูกผ่าจนเป็นรูใหญ่ผู้คนที่อยู่ในห้องขับถูกเสียงฟ้าผ่าทำให้หูเกือบหนวก แล้วก็มีหนึ่งในลูกเรือถูกฟ้าผ่าเข้าอย่างจัง จนทั้งตัวนั้นไหม้เกรียมจนเป็นสีดำ“เสี่ยวไห่！”เจ้าของเรือตะโกนเรียกชื่อลูกเรือคนนั้นออกมาอย่างดัง แต่กลับไม่ได้ยินเสียงตอบกลับใดๆ ในใจของเขานั้นเกิดความกังวลอย่างมากแต่ก็ไม่อาจคิดฟุ้งซ่านได้หลานเยาเยาส่ายหน้าพึมพำ ก่อนที่จะสะบัดตัวเองแล้วเดิมไปยังคนที่ถูกฟ้าผ่าจากนั้นก็จับชีพจรเขาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยเสียงเบาๆ“ตายแล้ว！”เจ้าของเรือนิ่งเงียบไปชั่วขณะในตอนนั้นเอง ทางด้านนอกห้องขับ ก็มีคนเดินคลานเข้ามาด้านใน“เจ้าของเรือแย่แล้ว เสากระโดงเรือถูกฟ้าผ่าจนหักลงมา และใบเรือที่ถูกไหม้แล้ว”ขณะนี้ จิตใจขอ
