”คุณหนูรองถังที่เป็นคนฉลาดไม่คิดว่าจะกลายเป็นคนสร้างปัญหาไปได้ไม่พูดอะไรมากก็รีบไล่คนออกไป!นางยังคิดว่าจะออกจากเมืองหลวงไปชาวหยินไห่อย่างไร!“ทราบแล้ว ขอบพระทัยในความใจกว้างของพราชายาเย่ ข้าจะพาพี่น้องข้าออกไป”เหล่าคุณหนูทุกคนที่รู้จักการหลบเลี่ยงก็รีบลุกขึ้นจากไปแต่ว่า……“อ๊ะ……”พวกนางเพิ่งไปถึงประตูห้องโถง คุณหนูสี่จากตระกูลหลี่ที่แสร้งปวดท้องเมื่อก่อนหน้านี้ได้ร้องออกมา จากนั้นก็ล้มลงพื้นคุณหนูทุกคนต่างอึ้ง สุดท้ายก็ตกใจตื่นมา“น้องสี่หลี่อย่ามาแสร้ง พราชายาเย่รู้หมดแล้ว ถ้าเจ้าทำเช่นนี้อีกแม้แต่หน้าของพวกเราก็ไม่เหลือแล้ว”“ใช่ รีบลุกขึ้นมาเร็ว! พวกเรากลับไปจะทำอาหารบำรุงที่โด่งดังมาให้พระชายาเย่เป็นการขอโทษ……น้องสี่หลี่ทำไมเจ้าอ้วกออกมาเป็นเลือด?”1171
“มีบางอย่างผิดปกติ นางไม่ได้แสร้ง นางอ้วกออกมาเป็นเลือดจริงๆ” สีหน้าของคุณหนูรองถังเปลี่ยนไปรีบหาถึงความผิดปกติการเคลื่อนไหวนอกประตูเสียงดังหลานเยาเยารีบเดินออกไป เมื่อเห็นท่าทางของคุณหนูสี่จากตระกูลหลี่ก็รีบก้าวไปตรวจสอบหัวคิ้วเริ่มดำ ริมฝีปากม่วง อ้วกออกมาเป็นเลือดสีดำเห็นได้ชัดว่านางถูกพิษแต่พิษที่นางโดนนั้นแพร่ไวมาก ถ้ายังไม่ทำอะไรต่อไปอีกพิษก็จะเข้าสู่อวัยวะภายในดังนั้น!หลานเยาเยาจึงรีบหันกลับไปชี้องครักษ์ที่ปกป้องประตูห้องโถงแล้วสั่งว่า“เจ้ามาสกัดจุดเลือดลมให้นาง!”จากนั้นก็ชี้ไปที่องครักษ์อีกนาย: “รีบไปบอกท่านอ๋องว่าไม่ให้คนในคน
