ทำร้ายฮองเฮาอีกหรือเจ้าคะ?”เมื่อได้ฟังคำแก้ตัวของนาง1118
หลานเยาเยาก็หัวเราะออกมาเบาๆ ยิ่งหัวเราะก็ยิ่งทำให้สาวใช้ในวังรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ไม่เป็นสุข“ท่านหัวเราะอะไรเจ้าคะ?”“เห็นท่าทีของเจ้า ก็น่าจะเข้าวังมาเป็นสาวใช้ในวังหลายปีแล้ว เจ้าจะไม่รู้เลยเชียวหรือว่าการเข้ามาในพระราชวังไม่อนุญาตให้พกอาวุธเข้ามา?ถ้าหากเจ้าจะบอกว่าข้าซ่อนไว้ เจ้าก็ดูสิว่า วันนี้ชุดนี้ที่ข้าใส่เข้ามาในพระราชวังสามารถซ่อนอะไรไว้ตรงไหนได้บ้าง?”ชุดที่นางใส่ในวันนี้เป็นชุดรัดรูป และก็ไม่ได้ซับซ้อน หากจะบอกว่าซ่อนสิ่งของที่เล็กมากๆ ก็ยังสามารถแถไปได้ แต่ถ้าจะให้ซ่อนมีดสั้นนั้นยังไงก็เป็นไปไม่ได้แน่นอนในตอนนี้ ทุกคนล้วนส่งเสียงอื้ออึงไปหมด!แม้แต่ฮ่องเต้ก็ตะลึงงันไปด้วยฮองเฮาบ้าที่ไม่สามารถออกหน้าได้นั่น จะทำอะไรก็ไม่คิดให้รอบคอบซะหน่อย ตอนนี้จะให้เขาเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?แต่ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงนั้นยังอยู่ข้างหลังหลานเยาเยาดึงปิ่นทองที่อยู่บนหัวของสาวใช้ในวังออกมา ยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน“ปิ่นทองอันนี้ทำอย่างประณีต คุณภาพดีมาก ทั้งยังประดับด้วยมุขราคาแพงในวังหลังแห่งนี้ ก็มีเพียงแค่ฮองเฮาและไทเฮาเท่านั้นที่จะสามารถใช้ปิ่นอันนี้ได้1119
ขอถามสาวใช้ในวังเล็กๆอย่างเจ้า จะมีปัญญามีได้เช่นไร?”เหล่าพระสนมทั้งหลายยังไม่มีปิ่นทองใช้ แต่สาวใช้ในวังกลับมีประดับไว้บนหัว แบบนี้จะไม่ให้คนอื่นคิดไปไกลได้เช่นไร?หากสถานการณ์
