องแม่นมเบาๆ ยิ้มเยาะแล้วพูดว่า :“คิดไม่ถึงล่ะสิ! ข้าไม่ใช้คนถนัดซ้าย แต่ได้รับบาดเจ็บ บาดแผลนี้ได้มาจากการโดนลอบฆ่าบนถนนเมื่อวานตอนกลางคืนนอกจากอ๋องเย่แล้ว ยังมีเซียวซื่อจื่อของจวนเจ้าพระยาซื่อสัตญื และก็คุณหนูของจวนแม่ทัพหลานจิ่นเอ๋อ รวมถึงทุกคนในที่ว่าการก็ล้วนรู้เรื่องนี้1121
ต่อจากนี้ก่อนจะใส่ร้ายข้า ขอให้ตรวจสอบกระทำของข้าทุกย่างก้าวไม่เช่นนั้นก็เหมือนยกก้อนหินมาทุบเท้าตัวเอง”มีคนมาเป็นพยานมากมายขนาดนี้เป็นไปไม่ได้ที่การได้รับบาดเจ็บจะเป็นเรื่องเท็จ ดังนั้น แม่นมจึงรู้ว่าชีวิตของตัวเองไม่ปลอดภัยแล้วนางอยู่ในวังมาหลายสิบปี จงรักภักดีต่อฮองเฮามาตลอด เรื่องที่ชั่วร้ายนางก็ทำมาไม่น้อย แต่ก็ไม่เคยทำพลาดมาก่อน กลับคิดไม่ถึงว่า……
1122
