่ยวกับเรื่องที่พระราชธิดาจาวหยางไม่ได้กลับมาหรือไม่?“แล้วท่านอ๋องล่ะ?”เขาเพิ่มมาจากห้องหนังสือของเย่แจ๋หยิ่ง ก็ไม่พบกับเงาของเขาเลย ดังนั้นจึงคิดว่ามันแปลกโดยปกติแล้ว!ในเวลานี้ หากเย่แจ๋หยิ่งไม่ได้ไปปราชุมที่สำนักพระราชวังตอนเช้า ก็จะอยู่ที่ห้องหนังสือแต่ทว่า!เรื่องการปราชุมพระราชสำนักในตอนเช้า หากเย่แจ๋หยิ่งอารมณ์ดีก็จะไป หากอารมณ์ไม่ดีก็จะไม่ไป ดังนั้นปกติแล้วเขาจะไม่เข้าไปกระนั้นแล้วตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่ห้องสมุด แสดงว่ามีเรื่องที่เขายังไม่รู้งั้นหรือ?“ข้าก็กำลังอาบนํ้า!”“อาบนํ้า?” มุมปากของคุณชายเหลียงเฉินกระตุกเช้าตรู่ขนาดนั้นวิ่งไป1082
อาบนํ้า ข้าฟังไม่ผิดใช่หรือไม่?เวลานี้!พ่อบ้านเหมยเอามือปล้องหูและกระซิบข้างหูเขาเบาๆว่า : เมื่อคืนท่านอ๋องพักอยู่ในห้องพราชายาทั้งคืนขอรับ เมื่อเช้าตรู่ก็ไปอาบนํ้า เป็นเรื่องปกติขอรับ”ฐานนะคนที่อาบนํ้าร้อนมาก่อน พูดถึงตอนนี้ แววตาพ่อบ้านเหมยที่ดูกังวลก็เปลี่ยนเป็นแววตาแห่งความปลื้มปีติ“พวกเขาทั้งสองเรียบร้อยกันแล้วหรือ?” คุณชายเหลียงเฉินอดไม่ได้ที่จะสงสัยด้วยกลยุทธ์พวกนั้นที่เย่แจ๋หยิ่งใช้ในสนามรบ สองคนนั้นจะพัฒนาได้รวดเร็วขนาดนั้นเชียวหรือ?”หรือว่า……หลานเยาเยาชอบแบบนั้น?แต่ว่า เมื่อเห็นความสงสัยในดวงตาของพ่อบ้านเหมย เขาจึงถามต่อว่า: “ท่านยังมีรายละเอียดอื่นที่ยังไม่เล่าหรือไม่?”“ท่านอ๋องอาบนํ้าเย็นขอรับ!”นี่เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อบ้านเหมยสงสัยมาก
