งเขาคิดจะตามไป ปกป้องนาง แต่กลับพบว่ามีคนดึงเสื้อของเขาไว้ในความลังเลเพียงแค่เสี้ยววินาที เซียวจิ่นหยูก็มาอยู่ตรงหน้าของหลานเยาเยาเพื่อคุ้มกันนางยังไม่ทันที่จะได้คิดวิเคราะห์ อาวุธลับที่พุ่งมาจากฟ้าก็มาถึง“ติงตังติงตัง” เสียงดังแว่วมา เหมือนกับว่าเป็นเสียงของการปลดอาวุธที่ซ่อนอยู่ เสียงนั้นดังติดต่อกับโดยไม่มีที่สิ้นสุดเวลานี้บนท้องฟ้าเริ่มมีละอองฝนโปรยลงมา จากนั้นเม็ดฝนยิ่งตกยิ่งหนักขึ้นทำให้ผู้คนและสรรพสิ่งทั้งหลายที่อยู่ด้านล่างเปียกปอน“โคร่มคร่าม…..”อาวุธลับหยุดไปพร้อมกับเสียงฟ้าที่คำรามดังสนั่น จากนั้นก็มีกลุ่มคนชำดำกลุ่มใหญ่ออกมาจากทุกทิศทุกทาง ดาบในมือของพวกเขาเหมือนชักออกมานานแล้ว ทั้งยังถูกนํ้าฝนชะล้างจนเงาวับ รอคอยเพียงเลือดที่จะมาดับความกระหายหลานเยาเยาหยิบมีดต่อสู้ภาคสนามออกมา กำแน่นไว้ในมือ สายตาพุ่งเป้าไปที่คนชุดดำที่พุ่งเข้ามา1028
ร่างกายที่แข็งแรงว่องไวของนางหายวับเข้าไปในกลุ่มคนชุดดำ สายตาที่ดุดันของนางเล็งเป้าไปที่คนชุดดำคนไหน คนชุดดำผู้นั้นก็จะกลายเป็นวิญญาณด้วยคมมีดของนางเซียวจิ่นหยูที่คิดจะคุ้มกันนางในตอนแรกเห็นเหตุการณ์ดังนั้น ก็ตาสว่างขึ้นมาทันใดรู้มานานแล้วว่านางไม่ธรรมดา คิดไม่ถึง นางไม่เพียงแต่มีความคิดที่ไม่ธรรมดา แต่ฝีมือการต่อสู้ก็เหนือความคาดหมายสักครู่ เขาก็เข้าไปร่วมในการต่อสู้ คิดจะเข้าไป สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับหลานเยาเยาแต่นึกไม่ถึงว่า เย่แจ๋หยิ่งจ
