เชอะ……หลังสิ้นคำพูดของเย่แจ๋หยิ่ง หลานเยาเยาตกตะลึงไปครึ่งนาที ใบหน้าแดงฉานอย่างรวดเร็ว หลังจากดึงสติกลับมาได้ก็สะดุ้งโหยงขึ้นมาราวกับเจอผี จากนั้นก็พุ่งออกจากห้องไปโดยไม่เอ่ยอะไรสักคำ แม้แต่รองเท้าก็ไม่ทันได้สวมใส่เย่แจ๋หยิ่ง : “……”เวลาเพียงหนึ่งถ้วยชา หลานเยาเยาวิ่งมาถึงลานที่โดนเผาทำลาย ขึ้นไปแอบอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่เคยมานั่ง“ตึกตักตึกตัก……”หัวใจที่เต้นอย่างรวดเร็วนั้นยากที่จะสงบลง ราวกับว่าเซลล์ทั่วร่างกายที่ตื่นตัวกำลังจะสลาย คลายตัวลงไปนางยืดเส้นยืดสายผ่อนคลายสมอง นั่งพิงลำต้นของต้นไม้“เฮ้อ…….”หลานเยาเยาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ในสมองปรากฎแต่ภาพที่อ่อนโยนของเย่แจ๋หยิ่ง จะสลัดอย่างไรก็สลัดไม่หลุดซักทีกับดักปีศาจ โดนกับดักปีศาจแล้ว……ต้องโทษเจ้าระบบบ้าบอนั่น ทำไมจะต้องพัฒนาด้วยนะ? จริงๆแล้วควรจะเปิดระบบเครื่องมือทางการแพทย์และยาทั้งหมดไม่ดีกว่ารึไง?1007
ภารกิจ ภารกิจ ภารกิจงี่เง่าหน่ะสิ!ไม่พัฒนาแล้วๆ สำหรับพิษกู่ของโหลวเย่วเล่า! งั้นนางจะลองไปสืบหาดู บนเส้นทางนี้ก็ไม่สามารถที่จะหาสมุนไพรใดมาใช้แทนสมุนไพรยาเหล่านั้นได้เลย ถึงยังไงก็ไม่ได้เร่งรีบอยู่แล้วในขณะที่หลานเยาเยาแอบตัดสินใจอะไรอยู่ผู้เดียวนั้น ก็มีเสียงสนทนาดังแว่วมาจากสถานที่ที่ห่างออกไปไม่มากนัก“ฮูหยิน ข้าน้อยเพิ่งจะมาเป็นพ่อบ้านที่จวนนี้ได้ไม่นาน ยังไม่คุ้นเคยกับลานตรงนี้เลยจริงๆขอรับ! คนเก่าแก่ที่คุ้นเคยกับลานตรงนี้ ส่วนใหญ่ก
