จากการที่เย่แจ๋หยิ่งกระทำแบบนี้ ทำให้หลานเยาเยาตกใจและรีบลุกขึ้นมานั่งในทันที สายตาจับจ้องไปที่เขา“ท่านขึ้นมาบนเตียงข้าทำไม?”“พักผ่อน!”คำตอบแบบกราชับ ทำให้นางตะลึงงัน มุมปากกระตุกเล็กน้อย“นี่คือเตียงของข้า ท่านเป็นผู้ชายที่ขึ้นมาบนเตียงของข้าและบอกว่าพักผ่อน?สมเหตุสมผลแล้วงั้นหรือ? ไม่รู้จักคำว่าชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันหรือไง?”ช่างประหลาดจริงๆจวนอ๋องเย่ของเขากว้างใหญ่ ทัศนียภาพงดงาม โออ่า ห้องนอนของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง การได้นอนในห้องนอนเขานั้นเหมือนกับได้รับความสุขในระดับสูงสุดแต่นี่กลับจะมาพักผ่อนอยู่ที่จวนแม่ทัพ มาพักผ่อนไม่ว่า ยังจะขึ้นมาบนเตียงของนางอีกคิดจะทำอะไร?“ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน?” เย่แจ๋หยิ่งมองนางด้วยความฉงน“ข้าเป็นผู้หญิง ท่านเป็นผู้ชาย นี่ไม่ใช่หญิงชายไม่ควรใกล้ชิดกันหรอกหรือ!”เขาลืมเอาสมองมาด้วยหรือไง? ลืมคำว่าชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันไปแล้วหรือไง?เมื่อก่อนระวังเรื่องพวกนี้มากไม่ใช่หรือ!999
ได้ยินดังนั้น!เย่แจ๋หยิ่งหัวเราะอย่างเย็นชา พร้อมเบียดนางให้ไปข้างใน และเอาผ้าห่มที่คลุมเท้าตัวเองออก แล้วเอียงตัวไปพิงข้างเตียง“ในรถม้า เจ้าเป็นคนเข้ามาหอมแก้มข้า ทำไมถึงไม่คิดว่าชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน?”หลังจากดื่มเหล้าจนเมาก็มายั่วยวนข้า เคยคิดถึงคำว่าชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดหรือไม่?แม้กระทั้งตอนอยู่บนเรือลำใหญ่ อยู่ในอันตราย ก็ยังคิดจะยั่วยวนข้า ตอนนั้นเจ้าคิดถึงคำว่าชายหญิงไม่คว
