มากไป?ทันทีทันใดนั้น!หลานเยาเยาก็ตัดสินใจไปดูที่ห้องของหลานเฉินมู๋หลานเฉินมู๋มีเรื่องที่จำต้องออกไปข้างนอกพอดี เมื่อเข้าไปด้านในห้อง ทุกอย่างที่อยู่ในห้องของเขาล้วนเป็นของราคาสูงทั้งนั้น นางหาไปเกือบๆหมดอยู่รอบหนึ่งก็ไม่เจออะไรเลย นางจึงลอบออกไปทางหน้าต่างท่านแม่จากไปหลายปีขนาดนี้แล้ว986
ตอนนี้คิดที่จะเริ่มหาร่องรอยของนางจากจวนแม่ทัพมันดูจะเป็นเรื่องที่ยากดูท่าแล้ว……การที่จะหาสิ่งที่ไม่มีชีวิตมันคงจะไม่ได้ประโยชน์อะไร ถ้าอย่างนั้นลองไปหาคนละหล่ะ!หลานเยาเยาหยุดพิงใต้ต้นไม้ใหญ่ก่อนจะเลือกเก็บใบไม้อยู่หลายใบอย่างครุ่นคิด และเมื่อจะเดินจากไปนั้นเพิ่งก้าวไปได้สองก้าว ก็พบว่าด้านหลังมีร่างหนึ่งที่ดูลับๆล่อๆ จึงรีบเร่งฝีเท้าเมื่อตอนที่เดินไปถึงตรงมุมทางเดิน หลานเยาเยาก็ยิ่งรีบเร่งฝีเท้าขึ้น และเมื่อเงาด้านหลังกวดไล่ตามมาก็ไม่เจอร่างของหลานเยาเยาแล้ว“หายไปไหนนะ?”“อยู่หลังเจ้านี่อย่างไรเล่า! ไอ้โง่เอ๊ย” หลานเยาเยายืนพิงแผ่นศิลาพลางยิ้มให้กับคนหนึ่งที่สวมชุดสาวใช้“อ๊ะ…… พระ พราชายาเย่”เมื่อจู่ๆนางก็โผล่ออกมาแบบนั้นสาวใช้ก็ตกใจจนแทบกระโดด เมื่อหันกลับไปมองเห็นหลานเยาเยาเหงื่อก็ผดออกที่หน้าผากด้วยความกลัว“เจ้าตามข้ามาทำไม?” นางเลิกคิ้วถาม“ข้าน้อย ข้าน้อยเป็นสาวใช้ของคุณหนูสาม มาเรียนเชิญพราชายาไปดื่มชาเจ้าค่ะ”987
สาวใช้หลุบตาลง ไม่กล้าที่จะมองสบตานางราวกับทำเรื่องอะไรผิดมาอย่างไรอย่างนั้น“ได้ส
