ใดคนหนึ่ง“เหอะ!”ฮัวหยู่อันเหอะขึ้นมาเบาๆ เด็กน้อยกระทืบเท้าอย่างเอาแต่ใจ เตรียมที่จะเดินหนี แต่หลานเยาเยาก็พูดขึ้นมาอีก“ก่อนที่เจ้าจะไปทำเรื่องอื่น ก็ช่วยจัดการเปลี่ยนสิ่งที่เจ้าทำสกปรกไว้ก่อนด้วย” ทั้งนํ้ามูกนํ้าลายฮัวหยู่อันที่เปื้อนอยู่บนที่นอนนั้นนางจำได้เป็นอย่างดีฮัวหยู่อันเหลือบมองแล้วเหลือบมองอีก จนสุดท้ายก็หยิบผ้าจากตู้มาเปลี่ยนให้หลานเยาเยาถอนหายใจออกมาแผ่วเบา จากนั้นก็เหลือบมองไปที่หน้าต่างเมื่อครู่มีใครอยู่ที่นั่นนะ?
983
