มหล่ะ?เพียงแค่ยังไม่มีโอกาสก็เท่านั้น?แต่ว่า!คิดไปคิดมา นางลุกขึ้นไปล้างมือแล้วมากินข้าว922
นางคิดออกแล้ว ที่เย่แจ๋หยิ่งสั่งให้คนนำอาหารของนางยกมาที่นี่น่าจะเป็นเพราะจะไม่ให้นางยกไปนางไม่สามารถต่อกรกับเขาได้ ยังไงก็สู้เขาไม่ไหว!อย่างมากครั้งหน้าก็ค่อยหาพ่อครัวให้ทำอาหารอร่อยให้อีก แล้วค่อยเอากลับมาให้พวกนางกินอย่างไรก็ตาม!ตอนที่นางเดินไปถึงปากประตูก็ได้ยินเสียงน่าดึงดูดดังมาจากด้านหลัง“ในห้องมีนํ้า!”“อ้อ!”หลานเยาเยาหันกลับมาทันทีก็เห็นอ่างนํ้าใสๆวางอยู่ตรงนั้นดูเหมือนไม่เคยผ่านการใช้งานมาก่อนหลังจากล้างเสร็จอย่างรวดเร็วนางก็รีบมานั่งลงข้างโต๊ะ“ข้ากินก่อนหล่ะ!”“อื้ม!”ที่จริงนางพูดประโยคนี้เป็นเพียงแค่การพูดตามมารยาท ไม่สนว่าเขาจะตอบรับหรือไม่นางก็จะเริ่มกินอยู่ดีอันดับแรกสายตาของนางเริ่มเสาะหาเนื้อปลาที่นางชอบที่สุดเอ่อ……923
ปลาหล่ะ?ทำไมในจานถึงเหลือแต่หัวปลากับหางปลาหล่ะ?สายตานางก็เหลือบมองไปยังเย่แจ๋หยิ่งที่อยู่ข้างๆก็ต้องพบว่าเนื้อปลาตัวอวบอ้วนไปอยู่ในจานเขาหมดเป็นไปไม่ได้ เขาก็ชอบกินปลาเหรอ?!ช่างเถอะ!ยังไงนางก็ไม่ใช่พวกถ้าไม่มีปลาแล้วจะไม่กินข้าวซะหน่อย นางจึงไปคีบอาหารเลิศรสอย่างอื่นกินไปกินไปจู่ๆหน้าของนางก็มีจานนึงเกินมา ในจานนั้นเป็นเนื้อปลาทั้งหมดแต่ก็ยังคงจ้องจับผิดดวงตาของนางเป็นประกายแล้วก็จางลงทันที มองไปยังเย่แจ๋หยิ่งอย่างระแวดระวัง: “เจ้ามีจุดประสงค์อะไร?”ใครจะรู้……ทั
