บแน่นก็ผ่อนคลายลงเหล่าพวกชิวซวนที่เป็นสาวใช้ของกำนัล วันทั้งวันสวมใส่เสื้อผ้าสวยพริ้งเฝ้าแต่จะอยู่ในตำหนักของอ๋องเย่ พูดถึงพราชายาในทางไม่ดี แล้วยังคิดล่อลวงดึงดูดท่านอ๋อง พวกเขาทนดูไม่ได้มานานแล้วในลานซวนซีก็ยังมีองครักษ์ลับซุ่มแอบปกป้องอยู่ เกิดเหตุเสียงดังปานนี้พวกเขายังไม่ออกมา เห็นได้ชัดว่าเป็นคำสั่งขององค์ชายได้ยินมาจากจื่อซีว่าครั้งก่อนนั้นท่านอ๋องแทบจะฆ่าพวกนางทิ้งไป909
ตอนนี้ก็ยังคงไม่สำนึกทั้งยังตั้งใจลอบฆ่าพราชายา ให้ตายเป็นร้อยๆครั้งยังไม่สาสมเลย!“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ข้าแค่สั่งสอนบทเรียนให้แก่คนรับใช้ที่ตั้งใจจะลอบฆ่าข้าพวกเจ้าไม่ต้องมาห่วงข้า ข้าจัดการเองได้ ไปทำธุระของพวกเจ้าเถอะ!” หลานเยาเยาสะบัดมือให้พวกเขาไป“ขอรับ!”ในตอนที่พวกเขาจะไปนั้น หัวหน้าองครักษ์ก็เบิกตากว้าง ตะโกนบอกเสียงดัง:“พราชายา ระวัง!”ในตอนนี้ที่รู้ตัวว่าเรื่องแดงขึ้นมาแล้ว อีกทั้งดูเหมือนชิงปี้ที่ร่างเกรียมไปหมดลุกขึ้นมา สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ในมือของนางถือปิ่นปักผมหมายจะแทงไปที่หลานเยาเยาทั้งหมดมันเป็นเพราะหลานเยาเยานางถึงได้เปลี่ยนเป็นสภาพแบบนี้ เป็นคนก็ไม่ใช่ ผีก็ไม่เชิง น่าเกลียดน่ากลัวเป็นที่สุด……นางไม่มีเสน่ห์เย้ายวนอีกแล้ว ไม่สามารถที่จะปีนขึ้นเตียงของอ๋องเย่ได้ดังนั้นทุกอย่างในชีวิตนางได้พังทลายไปหมดแล้วในเมื่อมันพังไปแล้ว งั้นนางก็จะฆ่าหลานเยาเยา ให้นางโดนฝังตายไปเสีย!อย่างไรก็ตาม!910
ปิ่
