ำให้เขารู้สึกกลัว จู่ๆเขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่ไหล่รู้สึกคันๆ……ด้านหลังก็รู้สึกคันๆ……จากนั้นทั้งตัวก็รู้สึกคันๆตอนแรกป่ายเม่ยเซิงยังคิดอยากที่จะรักษาภาพลักษณ์ของตนเองอยู่แต่ตอนหลังมันก็ทนไว้ไม่ได้ไปหมดแล้วภาพลักษณ์สมาชิกตระกูลเก้าชั่วอายุคน!875
มันคันไปหมดแล้วที่ที่เกาได้เขาก็เกาเองแต่ก็มีบางที่ที่เขาไปไม่ถึงเขาจึงรีบเปลี่ยนสายตาไปมองซาหมั่นเฉิงทันที“พี่ชาย พี่ชายแสนดีรีบเกาให้น้องชายที ข้าไปแตะโดนแม่สาวงามงูพิษนั่นไอ้หยาไอ้หยา ทนไม่ไหวแล้วรีบเกาให้ข้าที”ป่ายเม่ยเซิงรีบเอาตัวไปข้างซาหมั่นเฉิง“เป็นไปได้ยังไง ตอนนี้ยิ่งคันกว่าเดิม รีบช่วยข้าคิดวิธีเร็วไม่งั้นข้าได้เสียโฉมแน่”“เคร้ง……”หน้ากากที่อยู่บนหน้าถูกเขาฉีกออกแล้วโยนไปไว้บนโต๊ะ ผมที่ไหลลงมาปิดหน้าเขาไปครึ่งหน้าแต่ก็เห็นได้ว่าผิวหนังสีข้าวสาลีของเขางดงามมาก“สมนํ้าหน้า ทีนี้แพ้แล้วใช่ไหม! แม่นางนั่นยังนับว่าใจดีไม่งั้นตอนนี้เจ้าได้เป็นศพไปแล้ว”ซาหมั่นเฉิงมองเขาอย่างรังเกียจมาก นัยน์ตาเต็มไปด้วยความสุข“ข้าแพ้ ข้าเต็มใจ ตราบใดที่ได้ใกล้กับหญิงงามแม้ตลอดชีวิตนี้จะแพ้อยู่ในมือนางข้าก็ยอม” ใครว่านางมีเอกลักษณ์ขนาดนี้“ได้ได้ได้ ตัวเองก็เต็มใจไปอย่ามารบกวนข้าที่คิดเกี่ยวกับชีวิต”“เจ้ารีบช่วยข้าเกาสิ! คันจะตายแล้ว”……876
หลานเยาเยาที่เตรียมลงเรือจู่ๆก็เห็นเงาลับๆล่อๆอยู่สองสามเงาก็ทนความตื่นเต้นในการไปหาพ่อครัวหมายเลข1ไว้จากนั้นก็แฉลบต
