ม่มีความเสียใจอะไรแล้วแต่ว่า!มักรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแต่นี่ก็ไม่สำคัญแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการมีชีวิตรอด“ไร้กฎก็จะไม่มีขอบเขต!”กฎก็คือกฎ ทำลายก็คือทำลาย จะมีการให้อภัยมากมายในโลกนี้ได้ยังไง?เมื่อเขาพูดจบก็เห็นม่านตรงประตูห้องมีมือยื่นออกมา มือนั้นดูเหมือนจะมีพลังแม่เหล็กดูดยังไงอย่างงั้นและมันก็ดูดพ่อครัวหมายเลข2ที่คลานอยู่ที่พื้นไปพอพ่อครัวหมายเลข2ไปอยู่ที่มือเขาก็ดิ้นสุดแรง สายตาของความสิ้นหวังกระจายออกมาจากนัยน์ตาส่วนเลือดเนื้อบนกายนางก็เหมือนกับทรายที่อยู่ใต้นํ้าค่อยพัดผ่านไป สุดท้ายก็เหลือเพียงแต่กระดูกขาวและเสื้อผ้าบนตัว“ชีวิตเหมือนกับทรายดีดนิ้วก็หายวับไป ฮ่าฮ่าฮ่า……”มือที่ยื่นออกมาจากม่านเก็บกลับไปแล้ว เสียงหัวเราะมืดหม่นดังออกมาจากห้องทันใดนั้น!เสียงหัวเราะทุ้มหยุดลง“ใครหน่ะ?”พอสิ้นเสียงก็เห็นมือยื่นออกมาจากม่านอีกครั้ง……
880
