ขนาดว่าควรมีแต่บนสวรรค์เท่านั้นทุกคนตกตะลึง!คุณอาวัยกลางคนมองไปที่พ่อครัวหมายเลข1: แน่นะว่านี่ไม่ใช่หน้าม้า?พ่อครัวหมายเลข2ใช้สายตาสงสัยมองไปยังหลานเยาเยากับพ่อครัวหมายเลข1สลับไปมา: “หน้าม้านี่ดูปลอมไปรึเปล่า?พ่อครัวหมายเลข1เองก็งง: หรือจะไม่ใช่หน้าม้าที่ตนเองเชิญมาจริงๆ?ท่ามกลางสายตาที่สับสนวุ่นวายของทุกคนหลานเยาเยาก็ได้จัดการอาหารชั้นเลิศในจานหมดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ยิ้มหวานให้ทุกคน: “อร่อยมากๆเลย!”852
ทุกคนล้มลงรูปลักษณ์หล่อเหลาของเจ้ารับไม่ไหวแล้ว……หรือนี่จะเป็นนักกินขั้นสูงสุด?ในไม่ช้าก็ถึงตาของพ่อครัวหมายเลข2แสดงฝีมือการทำอาหาร การหั่นอาหารเรียกได้ว่ามีท่าทางสง่างาม การกระดกกระทะก็ยิ่งทำให้ผู้ชมหลงใหลหลังจากที่อาหารชั้นเลิศทำเสร็จก็แบ่งให้ชิมคนละเล็กๆน้อยๆ!พอหลานเยาเยาได้กินก็รู้สึกอร่อยไปหมดทั้งรูปรสกลิ่นสีเป็นอาหารอร่อยชั้นยอด จากนั้นหลานเยาเยาก็เริ่มการชื่นชม:“พอเข้าปากก็สุดยอดมากมีคำพูดมากมายหลายคำ ‘เพลงนี้ควรมีเพียงบนสวรรค์ คนจะได้ยินสักกี่ครั้ง?’……” จากนั้นก็มีเสียงชมดังขึ้นมาต่อๆกันสุดท้ายอาหารเลิศรสทั้งหมดที่แบ่งไม่หมดก็ตกอยู่ในจานของนางทุกคนสงสัย: “นี่แน่ใจนะว่าไม่ได้มากินฟรีดื่มฟรี?หึ่ย!กินฟรีดื่มฟรีอะไร!คนเขาก็จ่ายเงินห้าร้อยตำลึงเหมือนกันกลับไปที่สนามแข่งทั้งสามคนที่อยู่ตรงกลางมึนงง แต่ละคนต่างเจ้ามองข้า ข้าก็มองเจ้าคุณอาวัยกลางคน: พ่อครัวสองท่านทำไมเชิญหน้าม้ามา
