งๆไม่เคยเห็นหลานเยาเยาเป็นแบบนี้มาก่อน นางรู้สึกประหลาดใจ อ้าปากกว้างจนสามารถอมไข่ได้สองฝองในเวลาเดียวกันได้เลย“ปล่อยนะ！”“ไม่ปล่อย”“ข้าไม่ได้จะไปเที่ยว แต่จะไปจัดการธุระสำคัญ！”806
“ถ้าอย่างงั้นเจ้าก็พาข้าไปด้วย ข้ารับปากว่าจะกินอย่างเดียว เรื่องอื่นข้าจะไม่ยุ่งอะไรเลย ที่สำคัญจะไม่ยุ่งกับหญิงงามที่เจ้านัดเจอกันเด็ดขาดหลานเยาเยายื่นมือออกมาทำท่ารับปากกับเขา！มองดูแล้ว ธุระสำคัญของเย่เจ๋หยิ่งน่าจะเป็นการนัดเจอกันกับหญิงสาว ถ้าพานางไปด้วยจะไม่สะดวกตอนแรกนางก็ไม่อยากไปหรอกช่วยไม่ได้ในเมื่อมันมีของอร่อย รอบนี้ยังไงนางก็จะไปเป็นส่วนเกินให้ได้“เจ้าพูดอะไรนะ？”เย่เจ๋หยิ่งรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยหลานเยาเยานึกว่าเขามีนัดกับผู้หญิงคนอื่น ？จึงมารั้งเขาไว้เหรอ？“ข้ารับปากจะไม่พูดอะไรกินอย่างเดียว เจ้าทำอะไรกับหญิงงาม ข้าจะถือว่ามองไม่เห็น ขอร้องนะขอร้อง！”หลานเยาเยานั่งอยู่บนขาเขา ขาทั้งสองข้างของนางเกาะแน่น สองมือพนมเข้าหากัน มองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน“ออกไป！”ผู้หญิงคนนี้สมควรตายจริงๆ เพื่อกิน นางยอมใจกว้างขนาดนี้เลยเหรอ？หรือว่านางไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย？เห็นเย่เจ๋หยิ่งยังไม่ยอมตอบตกลง807
หลานเยาเยาเริ่มรู้สึกกังวล รีบกอดขาเขาไว้แน่น เงยหน้าตะโกนเสียงดัง“หือหือหือ·····เจ้ารังแกข้า เจ้าอยากออกไปหาผู้หญิงข้างนอก เป็นเพราะข้าไม่ได้ให้เจ้ากินอิ่มใช่ไหม？หือหือหือ······”“······” เย่เจ๋หยิ่ง รู้สึกปวดหัวขึ้นมาทั
