าไม่อยากอยู่ในวัง ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ข้าควรอยู่ ข้าจะกลับจวนอ๋องเย่ ข้าจะกลับหลานหนวนซิน”เมื่อนึกถึงตอนที่เสด็จพ่อตบนางอย่างไม่ปราณีเมื่อนึกถึงเสด็จพ่อตอนแรกจะจับนางขังที่เรือนจำ แต่ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุอะไรถึงเปลี่ยนใจกระทันหันทำให้ใจนางเจ็บปวดยิ่งนัก!นางรู้ ว่าเสด็จพ่อไม่ได้ใจอ่อน น่าจะคิดอย่างอื่นขึ้นมาได้“ข้ามาก็เพื่อที่จะพาเจ้ากลับจวน ท่านอ๋องรอเจ้าอยู่ข้างนอกแล้วไม่จำเป็นต้องรอให้เย่เจ๋หยิ่งออกหน้าช่วยเหลือ786
แค่นางเสนอขอเข้ามาดูพระราชธิดาจาวหยาง ฮ่องเต้ก็รับรู้ถึงเป้าหมายพวกเขาได้ เพราะฉะนั้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องเอ่ยปาก ฮ่องเต้ก็เสนอขึ้นมาเอง โดยให้พวกเขาพาพระราชธิดาจาวหยางกลับจวนได้“อืม!ขอบใจเจ้ามาก เยาเยา”เมื่อได้ยินนางพูดเช่นนั้น โหลวเย่วจึงคลายกังวลได้จากนั้นพวกเขาก็เดินทางออกจากวัง ก่อนที่จะขึ้นรถม้านั้น ได้ยินเสียงเกือกม้าวิ่งอย่างเร่งด่วน เสียงควบม้า มาจากทางไกลใกล้เข้ามาทุกทีมีม้ารูปงามตัวหนึ่ง ส่งเสียงร้องคำรามออกมา และหยุดลงอย่างเร่งด่วน…
787