ก เสี่ยวหมิงผู้นี้เมื่อวานกล้าลบหลู่เจ้า ไม่เคารพผู้อาวุโส ดูหมิ่นคุณหนูผู้สูงศักดิ์เช่นเจ้า สมควรตายนัก ข้าเดิมคิดจะลงโทษให้ทำงานหนัก แต่เมื่อเจ้าใจดีเช่นนี้ เพียงให้เขาทดลองยาสามวันแทนการลงโทษ ข้าก็เห็นด้วยแล้ว”
“อะไรนะ?” หูหยุนซาน รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าว ราวกับถูกตบหน้า คำพูดของท่านผู้อาวุโสเมิ่งเหมือนดาบคมกริบฟันลงบนใบหน้าของเขา
ทุกคนที่เหลือ ยกเว้นหลี่ลี่รวมถึงหลิวเหมยเอ๋อร์ ต่างอ้าปากค้าง งุนงงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เห็นทุกคนตะลึง ท่านผู้อาวุโสเมิ่งก็เข้าไปหาหลิวเหมยเอ๋อร์อย่างประจบเอาใจ “ฮ่าๆ แต่เดิมข้าว่าจะให้ลิงไม้วิเศษกินยาระบาย เพื่อทดสอบฤทธิ์ยา แต่เจ้าใจดี กลัวจะทำร้ายร่างกายลิง ข้าก็กลุ้มใจ หาทางแก้ไม่ได้ ไม่นึกว่าเจ้าจะฉลาดนัก คิดได้ว่าให้เสี่ยวหมิงมาทดลองยาระบาย เช่นนี้ก็สมประสงค์ทุกฝ่าย แก้ปัญหาได้หมด คุณหนูหลิวเจ้าช่างทั้งฉลาด ทั้งงดงาม ทั้งใจดี ข้าชื่นชมนักแล!”
ทุกคนต่างตะลึงงัน หากหลิวเหมยเอ๋อร์ใจดี ไม่เอาลิงไม้วิเศษมาทดลอง แต่กลับเอาคน ยังเป็นศิษย์ชั้นในมาทดลอง นี่ยังเรียกว่าใจดีอีกหรือ? ทุกคนตาค้าง คิดว่าท่านผู้อาวุโสเมิ่งคงบ้าไปแล้ว อีกทั้งทำไมถึงประจบ หลิวเหมยเอ๋อร์ สาวใช้ต่ำต้อยเช่นนี้ ราวกับนางเป็นผู้สูงส่งแห่ง ขอบเขตสัจธรรม ทำให้ทุกคนงุนงงสับสน
แม้หูหยุนซานจะไม่เข้าใจเช่นกัน แต่เขาก็ก้าวออกมาพูดว่า “ท่านผู้อาวุโสเมิ่ง การให้ศิษย์กินยาผิดเช่นนี้ คงเป็นควา
