ี่บอบบางและละเอียดจับใบหน้าเขา ทำปากหมูใส่ ค่อยๆเข้าใกล้ริมฝีปากเขา……จากนั้น!เมื่อริมฝีปากพวกเขาจะประกบกัน สายตาที่เย็นชาของเย่แจ๋หยิ่ง ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เปลี่ยนหลานเยาเยาหยุดชะงัก แล้วถอนหายใจทีหนึ่ง!“โอ้ย ไม่สนุก!”ถ้านางจูบเขาก่อน ระบบก็ไม่สามารถอัพเกรดได้ นางจะมาเสียเปรียบทำไม?695
นึกถึงตรงนี้ หลานเยาเยารีบลุกขึ้นมา แล้วหันหลังเดินจากไปแต่สิ่งที่คาดไม่ถึง……แขนถูกฝ่ามือใหญ่จับไว้แน่น!หลานเยาเยาหันกลับมามองเจ้าของมือนั้น ยิ้มที่มุมปาก“ทำไม? เสียดายแล้วซิ? ไม่ทันแล้ว กูไม่พอใจแล้ว”แต่ว่า เขาไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเย่แจ๋หยิ่งค่อยๆมองมาทางเสื้อที่เปิดออกของนาง สายตาก็เต็มไปด้วยความเย็นชา เงียบไปสักพักหนึ่ง เขาเม้มริมฝีปากแล้วเปิดออก“เจ้าคิดมากไปแล้ว!”จากนั้นก็ยื่นมือจัดเสื้อนางให้เป็นระเบียบ ต่อมา เอื้อมมือไปจับเส้นผมนางขยับตัวเข้าใกล้หูแล้วกระซิบ “เยาเยา หวังว่าคืนนี้จะฝันดี!”เสียงของเขาช่างไพเราะ ราวกับว่ามีพลังเวทย์มนต์อยู่ในหัวใจเขาลมหายใจอบอุ่นยังคงอยู่ข้างหูหลานเยาเยาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่เข้าใกล้ของเขา แล้วรีบสะบัดมือของเขาออก แล้ววิ่งหนีไปด้วยความตื่นตระหนก!“ฮึ วิ่งทำไม”696
เย่แจ๋หยิ่งได้เก็บมือที่ค้างอยู่กลางอากาศนึกถึงตอนที่นางยั่วเสน่ห์เขา เย่แจ๋หยิ่งก็ฝืนยิ้มทีหนึ่งตอนแรกทำไมต้องรับประกันว่านางบริสุทธิ์ใจ?……เช้าตรู่วันที่สองหลานเยาเยากำลังนอนหลับใต้ผ้าห่ม นอนได้สบายมาก
