งเมี่ยนรีบโบกมือ แล้วอธิบาย “ไม่ใช่ไม่ใช่ สิ่งที่ข้าอยากบอกเจ้าคือปู่เจ้า……”วันนี้เขาก็ไม่เห็นกินอะไรผิด ทำไมพูดติดอ่าง”ใครจะไปรู้……หลานเยาเยาสีหน้าเปลี่ยนไป!ยกแขนเสื้อขึ้น ก็ดึงแขนของเขาฟาดลงกับพื้น681
“โอ้โห! แม่เจ้า นี่เจ้าทำอะไร?” ถิงเมี่ยนโดนฟาดลงไปจนหมดท่า สีหน้าเต็มไปด้วยทุกข์แล้วมองหน้านางอยู่ดีๆก็โดนฟาดกับพื้นอย่างไร้เหตุผล นี่เขาได้ไปหาเรื่องกับใคร?ดูท่าทาง ไม่ได้ทำอะไรผิดและบริสุทธิ์ใจ“เจ้าทักทายปู่ข้า ข้าก็ต้องทักทายเจ้า” หลานเยาเยาจัดชุดที่ตัวเองใส่ให้เรียบร้อย จากนั้นก็ขมวดคิ้วมองเขา“เข้าใจผิดเข้าใจผิด เป็นปู่เจ้า…… ท่านปู่เย่นเอาของฝากไว้ที่ข้า ให้ข้าหาโอกาสเอาไปให้ท่าน”จวนอ๋องเย่เขาไม่กล้าเข้าไป ก่อนหน้านี้ที่ตลาดมืด สายตาที่อ๋องเย่มองเขาเขากลัวจนขวัญหายฉะนั้นเขาถึงรออยู่ตรงนี้หลายวัน!ใครจะไปรู้ว่าพอรอก็รอมาสิบกว่าวัน วันนี้ถึงเจอนาง…
682
