นมากที่นั่งอยู่ในโถงอิจฉาแทบตาย!ครู่เดียว!ฮ่องเต้เสด็จ กลุ่มนางสนมสองสามคนก็เดินตามเข้ามา เมื่อเห็นองค์หญิงจาวหยางไม่เป็นอะไรเขาก็ดีใจมากมาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบนางแต่ตอนที่เขาเห็นหลานเยาเยานัยน์ตาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นประกาย!“ผู้นี้คือ……?”มีหญิงงามเช่นนี้ปรากฏอยู่ในเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อใด? ทำไมเขาไม่เคยพบ?“ฮ่องเต้ นางคือพราชายาของอ๋องเย่ที่เพิ่งแต่งงานเข้ามา——หลานเยาเยา!”ผู้ที่ตอบเขาก็คือฮองเฮาที่พูดไม่ออกเมื่อครู่นี้ เมื่อเห็นสีหน้าของฮ่องเต้นางก็รู้สึกขัดหูขัดตาหลานเยาเยาก็คำนับอย่างเหมาะสม: “เคยพบฮ่องเต้!”651
ได้ยินดังนั้น!ฮ่องเต้ก็หันไปมองหลานเฉินมู๋ที่นั่งอยู่ในห้องโถงก็เห็นว่าเขามีสีหน้าแค้นเคืองแล้วก็เอาสายตากลับมามองหลานเยาเยาอีกครั้ง“อ้อ~ที่แท้ก็เป็นน้องสะใภ้นี่เอง! ฮ่าฮ่าฮ่า น้องของข้านี่มีโชคจริงๆ มามามาให้ที่นั่งแก่องค์หญิงจาวหยางกับพระยาเย่หน่อย”พวกเขาสองคนได้ที่นั่งของฮ่องเต้ก็ไม่มีอะไรถึงอย่างไร!คนนึงคือเจ้าหญิงที่ฮ่องเต้โปรดปราน อีกคนนึงคือพราชายาของอ๋องเย่ที่มีอำนาจเป็นเรื่องแน่นอนที่จะได้รับเกียรติเช่นนี้แต่ถ้าในสายตาของฮองเฮามันเหมือนกับมีเข็มแทงอยู่ในใจมองยังไงก็ไม่สบายงานเลี้ยงอีกครู่เดียวก็จะเริ่มแล้วแต่เย่แจ๋หยิ่งยังไม่มานี่ทำให้หลานเยาเยารู้สึกไม่แน่ใจ……ถ้างานเลี้ยงธรรมดา เย่แจ๋หยิ่งก็คงไม่ให้นางมาร่วมงานคึกคักแบบนี้ แต่เขาในเมื่อเข้าวังมาแล้วแต่ทำไมไม่มาร่วมงาน
