นองค์หญิงจาวหยางเดินมาอย่างรีบๆจากทางด้านหลังพวกถังมู่หวั่นจึงจำเป็นต้องเดินไปทางนางอย่างไวๆ640
“เสด็จพ่อกับเสด็จย่ารู้ว่าอาการป่วยของข้าดีขึ้นแล้วจึงสั่งให้ข้าไปร่วมงานในวังให้พวกเขาดู ทำไมเจ้าไม่รอข้าแล้วมาก่อนหล่ะอ้อ~ข้ารู้แล้ว ข้าได้ยินเหล่าองครักษ์พูดว่าวันเสด็จอาอุ้มเจ้า เจ้าโดนอุ้มซะเวียนหัวจนลืมรอแม้แต่ข้าเลยใช่ไหม?”เอ่อ……ประโยคนี้นางได้ยินมาจากไหนนะ?พูดออกมาในที่สาธารณะแบบนี้จะดีเหรอ?ยังมีตอนที่นางออกมาจากลานหนวนซินแล้วดูเหมือนยังไม่ตื่น!“เจ้าอย่ามาพูดส่งเดชไม่มีอะไรทั้งนั้น แล้วก็นะเรื่องที่เจ้าจะมาร่วมงานในวังข้าก็ไม่รู้ เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่ได้บอกข้า เจ้าจะมาโทษข้าไม่ได้”“ก็รู้ว่าเสด็จอาไม่บอกเจ้าเพราะกลัวข้าไปนั่งร่วมรถมากับพวกเจ้าแล้วขวางตาเขา ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาอารมณ์ของพวกเจ้า น่าเกลียด!”โหลวเย่วกระทืบเท้าไปรอบๆสำหรับเรื่องที่หลานเยาเยาเปลี่ยนไปสวยอย่างกะทันหันก็ทำให้โหลวเย่วยิ่งดีใจคำเสียดสีของหลินเฟยหรันกับฉินหลิงเจียวเมื่อครู่นี้แต่ก็ได้ยิน ที่นางเกลียดที่สุดก็คือคนที่ขี้นินทาผู้อื่น“พอแล้ว ไปเถอะ!”หากจะด่าคนอื่นเพียงแค่ต้องมองย้อนกลับมาแค่นั้น……641