มันคือ ‘สิทธิ์ในการควบคุม’ โถงชั้นในของตำหนักเซียน!ภาพแผนผังปรากฏขึ้นในหัว… ถัดจากห้องโถงชั้นในเข้าไป จะมีมหาวิหารอันโอ่อ่าอีกแห่งหนึ่งซึ่งเปรียบเสมือนหัวใจสำคัญที่สุดของตำหนักเซียนแห่งนี้และสิ่งที่ดึงดูดความสนใจที่สุดคือ… กลางมหาวิหารนั้นมีต้นไม้แห้งเหี่ยวขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ที่สำคัญคือเจ้าอู๋เสี่ยวพั่งที่เพิ่งถูกส่งตัวไปเมื่อครู่ ตอนนี้ก็กำลังยืนบื้ออยู่หน้าต้นไม้ต้นนั้นพอดี!“สุ่ยเอ๋อร์ รออยู่ที่นี่ เดี๋ยวอาจารย์มา!”กำชับอวี๋สุ่ยเอ๋อร์เสร็จเขาก็สะบัดกิ่งไม้แห้ง ใช้สิทธิ์ของผู้ควบคุมเทเลพอร์ตหายวับไปทันทีณ มหาวิหารแห่งตำหนักเซียน“เสี่ยวพั่ง เจออะไรบ้างไหม?”เสียงทักทายดังขึ้นทำลายความเงียบอู๋เสี่ยวพั่งที่กำลังยืนเหม่อมองต้นไม้แห้งยักษ์สะดุ้งโหยงจนตัวโยน พอหันมาเห็นว่าเป็นจางอวิ๋นก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก“โธ่! ท่านอาจารย์ ท่านทำข้าตกใจหมดเลยขอรับ!”จางอวิ๋นยักไหล่ไม่ใส่ใจ แล้วหันไปใช้วิชา ‘เนตรสวรรค์’ตรวจสอบต้นไม้แห้งยักษ์ตรงหน้าทันที【ชื่อ: ต้นไม้เหี่ยวเฉาพันปี】【สถานะ: สมบัติล้ำค่าฟ้าดิน】【รายละเอียด: เติบโตขึ้นตามธรรมชาติจากการดูดซับน้ำในสระพลังเหี่ยวเฉาอันศักดิ์สิทธิ์ ปัจจุบันภายในลำต้นหล
