วิตอยู่ก่อน……ที่จริง!หลานเยาเยาอยากแสดงให้เห็นว่า นางไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรขนาดนั้นจริงๆเพียงแต่ว่าชาติที่แล้วเป็นความเคยชินจากการเป็นทหารมันกำเริบก็เท่านั้นเองเมื่อเห็นว่าจื่อเฟิงถึงทางเดินฝั่งซ้ายแล้วแต่กลับไม่ยอมไปไหนยืนอยู่ตรงนั้นรอนางข้ามไปหลานเยาเยาก็ไม่พูดอะไรคิดจะหยิบบันไดยาวออกมาจากระบบแต่ยังไม่ทันได้หยิบออกมาจู่ๆเอวก็ถูกรัดแน่น มีเส้นเส้นหนึ่งที่ไม่รู้ว่าเป็นเชือกหรือของอย่างอื่นมารัดนางไว้แล้วก็ลากนางไปยังทางเดินฝั่งขวาจนนางได้สติกลับมาก็เห็นเงาขาวๆหายไปที่ทางเลี้ยวของทางเดิน600
เงาขาวอีกแล้ว!นึกไม่ถึงเลยว่าเขาช่วยนาง ใครกัน?หลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะอยากรู้จึงรีบไล่ตามไปด้วยความเร็วเมื่อตอนที่ไล่ตามไปถึงทางเลี้ยวก็เห็นเงาขาวนั้นเข้าไปในห้องหินพอดีหลานเยาเยาตามไปทันทีโดยไม่สนว่าในห้องหินนั้นจะมีกับดักอะไรหรือเปล่า!หลังจากนั้นตอนที่นางพุ่งเข้าในห้องใต้เท้าก็เหยียบลงไปในความว่างเปล่าแล้วก็หล่นลงไปทั้งตัว……ข้าไป!มันเป็นกับดักจริงๆกับดักลึกขนาดนี้ นางตกลงไปต้องตายแน่ๆโชคดีที่นางเพิ่งตกลงไปไม่นานเอวก็ถูกของที่คล้ายๆเชือกรัดเอาไว้อีกครั้งซึ่งช่วยลดความเร็วที่รวดเร็วของนางหลานเยาเยาดีใจเงยหน้าขึ้นมองอย่างรวดเร็วก็เห็นเพียงเงาขาวอยู่เหนือนางไปเพียงสองสามเมตร เขาในมือก็หยิบเชือกสีดำไว้แน่นนางไม่พูดอะไรเพียงแต่ยิ้มหวานให้เขา!จนกระทั่งหลังจากลงพื้นอย่างปลอดภัย นางมองไปรอบๆก็ต้องพบว่าที่นี
