คุณชายชุดสีนํ้าเงินมองนางอย่างสงสัย หลานเยาเยายักไหล่จากนั้นมุ่งหน้าไปยังทางที่มีเงาสีขาวสว่างวาบผ่านไป คุณชายชุดสีนํ้าเงินไม่ได้ห้ามปราม แต่เดินตามไปพร้อมนางใช้เวลาไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงห้องหินคราวนี้หลานเยาเยาไม่รีบร้อนที่จะหากลไก เพราะมีคราบเลือดบนห้องหินนี้และคราบเลือดยังไม่แห้งอาจมีใครบางคนอยู่ในห้องหินนี้ ไม่ก็ใครคนนั้นเพิ่งจากไปไม่นาน!ไม่รู้ว่าจะใช่พวกเย่แจ๋หยิ่งเขาหรือเปล่า“เจ้าคาดหวังว่าจะมีคนมาช่วยเจ้างั้นหรือ?” เสียงเย็นชาเล็กน้อยดังมาจากด้านหลังหลานเยาเยาไม่สนใจ พูดอย่างเฉยเมย:“แน่อยู่แล้ว ตามอยู่เคียงข้างอ๋องเย่ ก็ปลอดภัยกว่าอยู่เคียงข้างเจ้าอยู่บ้าง”“นั่นก็ใช่ แต่ถ้าอ๋องเย่เห็นว่าเจ้าอยู่กับข้า และเข้ากันได้ดีมาก เจ้าว่าเขาจะคิดอย่างไร?”“คิดอย่างไรได้ล่ะ? ก็คิดว่าเจ้าใช้ดาบบังคับข้า เพื่อรักษาชีวิตของข้า ข้าทำได้เพียงอยู่อย่างเชื่อง591
ที่จริงอาจพูดได้ว่าเจ้าติดสินบนข้าด้วยเงิน ข้าทนไม่ไหวที่จะหลอกใช้ จึงทำได้เพียงนำทางให้เจ้าอย่างเชื่อฟัง”นี่ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?การแสดงออกของนางเป็นคนที่โลภและรักชีวิต เย่แจ๋หยิ่งก็รู้อยู่แล้ว“หึๆ เจ้าช่างเป็นคนที่น่าสนใจ อ๋องเย่ชอบน่าสงสัย หากเจ้าไม่อยากให้เขาเข้าใจผิดอะไร ข้าสามารถสอนวิธีหนึ่งให้เจ้าได้……” เขาพูดเสนอแต่เขายังพูดไม่จบ หลานเยาเยาก็โบกมือทันที“ไม่ต้องไม่ต้อง ไม่เป็นไร เข้าใจผิดก็เข้าใจผิดไปสิ! ยังไงข้าก็ไม่สำคัญก
