็นชาวยิงจวน อาจจะเป็นได้ทั้งหมด!อย่างไรก็ตามผู้คนมากมายก็เข้ามาในป่าลึกลับในวันนั้น“เจ้าไม่พูดไม่เป็นไร ข้าจะไม่ทำอะไรเจ้า!”ไม่ทำอะไร?ไม่เหมือนสักนิดไม่เห็นเหรอว่าตอนนี้เขากำลังเข้าใกล้นาง?และคางของนางกำลังถูกเขาจับแน่น ไม่สามารถขยับมันออกไปได้มองใบหน้าอันหล่อเหลาค่อยขยายใหญ่ ในใจของหลานเยาเยา “ตุ๊บๆ” เต้นเร็วขึ้นเขาต้องการทำอะไรกันแน่?ในเวลานี้นางไม่คิดว่าเย่แจ๋หยิ่งต้องการจูบนาง และแล้ว เมื่อเขากำลังจะสัมผัสใบหน้าของนาง เขาก็หยุดจากนั้นก็ปล่อยคางของนาง เปลี่ยนเป็นเอานิ้วมาลูบที่หน้าของนาง!“เจ้าทำอะไร?”ประหลาดคน!เข้าหานางอย่างคลุมเครือ ลมหายใจทั้งหมดที่เขาหายใจออกตกอยู่บนใบหน้าของนาง เขาแค่ลูบหน้าของนางงั้นเหรอ?549
“นี่คือใบหน้าจริงหรือ?” เสียงที่ดึงดูดค่อยๆ ดังขึ้น“บ้านเจ้าอยู่ริมทะเลหรือ สนใจกว้างขวางอะไรขนาดนั้น?”หน้านางเองน่าเกลียดขนาดนี้ นางยังไม่รู้สึกอะไร เขาสนใจอะไร?“ข้าก็แค่สงสัย สีผิวบนใบหน้าของเจ้ากับ……กับสีผิวบนร่างกายทำไมถึงต่างกันราวกับฟ้ากับดิน?”ก่อนหน้านี้ที่ห้องอาบนํ้าในจวน เขาได้เห็นผิวของนางคล้ายกับเล็บแกะ บอบบาง ไม่ว่าผิวหน้าจะแย่แค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเช่นนี้เขาก็เลยสงสัยว่านางสวมหน้ากากผิวหนังมนุษย์“เจ้า……”ไอ้สารเลว หลานเยาเยาหน้าแดงในทันที วันนั้นเขาเกือบจะเห็นทุกสัดส่วนยังกล้าพูดอีกหรือมีแค่เขาที่พูดเป็น?และแล้ว!มุมปกหลานเยาเยายกขึ้นเล็กน้อย กล่าวด้ว
