่งใหญ่กล้าหาญและมีชีวิตชีวา เสื้อยาวพลิ้วไหว และกระพืออย่างเอาแน่เอานอนไม่ได้ในอากาศ535
ทันใดนั้น!เขาอยู่ที่เดิม ดูเหมือนจะสังเกตทุกสิ่งอย่างบนพื้นดิน“จุ๊ๆ วิชาเบาของเขาดีจริงๆ!”หากวันหนึ่งนางมีกำลังภายในและบินได้ เป็นประสบการณ์แบบไหนกัน?ได้ยินเช่นนั้น!มีคู่ดวงตาจับจ้องนางทันที แล้วเบี่ยงเบนไปอย่างใจเฉยเมย ดูเหมือนพวกเขาจะฟังคำพูดเหล่านี้ของนางจนหูเต็มไปด้วยรังไหมในไม่ช้า เย่แจ๋หยิ่งก็บินลงอย่างสง่าผ่าเผยแล้ว ยืนอยู่ตรงหน้าหลานเยาเยาจื่อเฟิงหยิบกระดาษวาดและเครื่องเขียนออกมาทันทีและส่งให้เขา หลังจากเย่แจ๋หยิ่งหยิบเครื่องเขียน จื่อซีโค้งลำตัวไปข้างหน้าทันที ปล่อยให้จื่อเฟิงวางกระดาษไว้บนหลังของเขามองเย่แจ๋หยิ่งภาพวาดบนกระดาษไม่รู้ว่าวาดอะไรอยู่ หลานเยาเยาก้าวไปข้างหน้าอย่างสงสัย ก็เห็นแผนผังภาพหนึ่งเอ๊ะ?นี่แผนที่หุบเขาหน้าผานี้ไม่ใช่หรือ?และด้านบนยังมีการทำเครื่องหมายด้วยเส้นที่เชื่อมต่อกัน มันเป็นรอยแยกที่เชื่อมโยงกันไม่ใช่หรือ?“ท่านอ๋อง หรือว่าสิ่งเหล่านี้เป็นกุญแจสำคัญในการค้นหาทางเข้าหาทรัพย์สมบัติหรือ?”536
“อืม!”คำคำหนึ่งที่แผ่วเบาแทบราวกับจะออกมาจากจมูก มือของเย่แจ๋หยิ่งเขียนไม่หยุด ยังคงเชื่อมต่อทีละเส้นละเส้นบนแผ่นกระดาษ“งั้นการจะหาทางเข้าพบไม่ใช่เรื่องง่าย?”ตราบใดที่เส้นที่เป็นสัญลักษณ์ของรอยแยกเชื่อมต่อกัน ก็จะพบทางเข้าในไม่ช้าและแล้วก็ถูกท่านอ๋องบางคนมองด้วยสายตาเย็นชา ราว
