นมาจากดินทราย นํ้าเสียงของนางหนักแน่นมาก“ท่านเพิ่งจะพูด ……”เห็นหลานเยาเยากลับคำ จื่อซีก็รีบอธิบาย“เมื่อกี้ข้าพูดอะไรเหรอ? ข้าไม่ได้พูดอะไรเลยนะ? เจ้าเองต่างหากที่พยายามจะช่วยคลายจุดให้ข้า ข้าไม่อยากก็ปฏิเสธไม่ได้ เฮ้อ ข้าเป็นคนใจอ่อนมากเกินไป”511
“ …… ”พราชายา ท่านพูดจะพูดแบบนี้จริง ๆ ใช่ไหม?จื่อซีรู้สึกว่าเขาถูกหลอกเข้าให้แล้วส่วนทางเย่แจ๋หยิ่ง บรรยากาศเริ่มคุกรุ่นมากขึ้นถึงแม้เหล่านักฆ่าของยิงจวนแต่ละคนไม่ต่างกับศพตากแห้งแต่ว่า นอกจากยมทูตหน้าขาว-หน้าดำแล้ว พวกเขาแต่ละคนเมื่อเห็นเงาของเย่แจ๋หยิ่ง ก็มีแต่สายตาที่หวาดกลัวแต่ยมทูตหน้าขาว-หน้าดำ เพราะใบหน้าทาแป้งสีขาว ซึ่งมองไม่เห็นใบหน้าของพวกเขาสองคนเลย สายตาของพวกเขาก็ไม่มีคำว่าหวาดกลัวอยู่เลยด้วย“ท่านอ๋อง ยิงจวนกับจวนอ๋องเย่ปกติไม่เคยยุ่งเกี่ยวต่อกัน ในรายชื่อยมราชมีชื่อของหลานเยาเยา นางต้องตาย ท่านอ๋องทรงมอบตัวนางออกมาเถอะ จะได้ไม่เดือดร้อนไปด้วย”คนที่พูดก็คือยมทูตหน้าขาว นํ้าเสียงของเขาดูน่ากลัวมาก ผู้ชายผู้หญิงไม่รู้อีกทั้งยังเข้มมากด้วยใครจะคิด ……เย่แจ๋หยิ่งหัวเราะ“นางเป็นชายาของข้า หากเจ้ากล้าทำอะไรนาง ข้าก็จะให้ยิงจวนหายไปจากโลกใบนี้ซะ”นํ้าเสียงที่ดูเย็นชา แต่คนที่ตอบยังคงยืนพิงต้นไม้แบบขี้เกียจ ท่าทางนิ่งมาก512
เมื่อพูดมาแบบนี้ มันทำให้ยมทูตหน้าขาว-หน้าดำถึงกับสะดุ้ง สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปทันทีพวกเขาไม่รู้ว่าทำไมอ๋องเย่ถ
