ลาดอย่างจื่อซี จู่ ๆ ก็คิดขึ้นมาว่าสมองของเขาเหมือนจะใช้งานไม่ได้“เพราะเขาใจแคบ ชอบแกล้ง เจ้านึกถึงองค์หญิงจาวหยางก็พอ”เจ้าบ้านั่น ก็แค่อยากทรมานนาง อยากให้นางอ้อนวอนเขาก็เท่านั้นแหละเมื่อได้ยินดังนั้นจื่อซีเหมือนจะหยุดจริง ๆ506
ที่พราชายาพูดมามีเหตุผล องค์หญิงจาวหยางมีแค่พราชายาคนเดียวที่ช่วยได้พราชายาจะยังตายไม่ได้แต่ว่านี่เป็นคำสั่งของนายท่าน เขาควรจะฝังต่อไปไหม?หัวของเขาสับสนไปหมด จากนั้นเขาก็พูดขึ้นมาอย่างดีใจว่า“ถ้าอย่างนั้นข้าน้อยก็ค่อย ๆ ฝังท่าน ดีไหม?”ทำแบบนี้แล้วก็ไม่ขัดคำสั่งของนายท่าน พราชายาก็ไม่ตายด้วย ได้ประโยชน์ทั้งสองอย่างดูเขาสิ ฉลาดมากขณะกำลังภูมิใจกับความคิดของตัวเองอยู่ ก็ถูกหลานเยาเยาจ้องด้วยสายตาอันเหยียดหยาม“ยังจะฝังอีก เจ้าดูทางโน้นสิ”ลมพายุวูบใหญ่พัดมา ทางด้านเย่แจ๋หยิ่งเกิดกลุ่มหมอกควันขึ้น อีกทั้งยังหมุนไปรอบทิศอย่างรวดเร็ว เหมือนจะล้อมพวกเขาเอาไว้ด้านในหมอกควันขนาดใหญ่ มีเงาของคนที่แต่งกายเหมือนศพ เริ่มชัดเจนขึ้น ทั่วทั้งตัวของพวกเขามันมีกลุ่มอายความดำแผ่ออกมา แม้แต่เล็บ สายตา ปาก เป็นสีดำทั้งหมด เหมือนกับว่าถูกพิษหลานเยาเยากระพริบตานั่นมันนักฆ่าของยิงจวนนี่นา507
ก่อนหน้านี้ยายเมิ่งของยิงจวนกับนักฆ่าบางส่วนก็ตายเพราะฝีมือของนางมาแล้ว ตอนนี้คนพวกนี้มาเพื่อฆ่านางเหรอ?ขณะที่นางกำลังจะเอ่ยปากขอให้จื่อซีช่วยนางคลายชีพจร แต่นางกลับหยุดไปในกลุ่มหมอกควันมีคนประ
